знікчэ́мніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знікчэ́мнюся |
знікчэ́мнімся |
| 2-я ас. |
знікчэ́мнішся |
знікчэ́мніцеся |
| 3-я ас. |
знікчэ́мніцца |
знікчэ́мняцца |
| Прошлы час |
| м. |
знікчэ́мніўся |
знікчэ́мніліся |
| ж. |
знікчэ́мнілася |
| н. |
знікчэ́мнілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
знікчэ́мніся |
знікчэ́мніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
знікчэ́мніўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
знікчэ́мніць
‘зрабіць каго-небудзь, што-небудзь нікчэмным, пустым’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знікчэ́мню |
знікчэ́мнім |
| 2-я ас. |
знікчэ́мніш |
знікчэ́мніце |
| 3-я ас. |
знікчэ́мніць |
знікчэ́мняць |
| Прошлы час |
| м. |
знікчэ́мніў |
знікчэ́мнілі |
| ж. |
знікчэ́мніла |
| н. |
знікчэ́мніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
знікчэ́мні |
знікчэ́мніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
знікчэ́мніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зні́мак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зні́мак |
зні́мкі |
| Р. |
зні́мка |
зні́мкаў |
| Д. |
зні́мку |
зні́мкам |
| В. |
зні́мак |
зні́мкі |
| Т. |
зні́мкам |
зні́мкамі |
| М. |
зні́мку |
зні́мках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зніма́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зніма́нне |
| Р. |
зніма́ння |
| Д. |
зніма́нню |
| В. |
зніма́нне |
| Т. |
зніма́ннем |
| М. |
зніма́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зніма́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зніма́юся |
зніма́емся |
| 2-я ас. |
зніма́ешся |
зніма́ецеся |
| 3-я ас. |
зніма́ецца |
зніма́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
зніма́ўся |
зніма́ліся |
| ж. |
зніма́лася |
| н. |
зніма́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зніма́йся |
зніма́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зніма́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зніма́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зніма́ю |
зніма́ем |
| 2-я ас. |
зніма́еш |
зніма́еце |
| 3-я ас. |
зніма́е |
зніма́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зніма́ў |
зніма́лі |
| ж. |
зніма́ла |
| н. |
зніма́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зніма́й |
зніма́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зніма́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
знітава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
знітава́насць |
| Р. |
знітава́насці |
| Д. |
знітава́насці |
| В. |
знітава́насць |
| Т. |
знітава́насцю |
| М. |
знітава́насці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
знітава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
знітава́нне |
знітава́нні |
| Р. |
знітава́ння |
знітава́нняў |
| Д. |
знітава́нню |
знітава́нням |
| В. |
знітава́нне |
знітава́нні |
| Т. |
знітава́ннем |
знітава́ннямі |
| М. |
знітава́нні |
знітава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
знітава́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
знітава́ны |
знітава́ная |
знітава́нае |
знітава́ныя |
| Р. |
знітава́нага |
знітава́най знітава́нае |
знітава́нага |
знітава́ных |
| Д. |
знітава́наму |
знітава́най |
знітава́наму |
знітава́ным |
| В. |
знітава́ны (неадуш.) знітава́нага (адуш.) |
знітава́ную |
знітава́нае |
знітава́ныя (неадуш.) знітава́ных (адуш.) |
| Т. |
знітава́ным |
знітава́най знітава́наю |
знітава́ным |
знітава́нымі |
| М. |
знітава́ным |
знітава́най |
знітава́ным |
знітава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
знітава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
знітава́ны |
знітава́ная |
знітава́нае |
знітава́ныя |
| Р. |
знітава́нага |
знітава́най знітава́нае |
знітава́нага |
знітава́ных |
| Д. |
знітава́наму |
знітава́най |
знітава́наму |
знітава́ным |
| В. |
знітава́ны (неадуш.) знітава́нага (адуш.) |
знітава́ную |
знітава́нае |
знітава́ныя (неадуш.) знітава́ных (адуш.) |
| Т. |
знітава́ным |
знітава́най знітава́наю |
знітава́ным |
знітава́нымі |
| М. |
знітава́ным |
знітава́най |
знітава́ным |
знітава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.