знітава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| знітава́нне | знітава́нні | |
| знітава́ння | знітава́нняў | |
| знітава́нню | знітава́нням | |
| знітава́нне | знітава́нні | |
| знітава́ннем | знітава́ннямі | |
| знітава́нні | знітава́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)