Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

высакава́рты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	высакава́рты	высакава́ртая	высакава́ртае	высакава́ртыя
Р.	высакава́ртага	высакава́ртай высакава́ртае	высакава́ртага	высакава́ртых
Д.	высакава́ртаму	высакава́ртай	высакава́ртаму	высакава́ртым
В.	высакава́рты (неадуш.) высакава́ртага (адуш.)	высакава́ртую	высакава́ртае	высакава́ртыя (неадуш.) высакава́ртых (адуш.)
Т.	высакава́ртым	высакава́ртай высакава́ртаю	высакава́ртым	высакава́ртымі
М.	высакава́ртым	высакава́ртай	высакава́ртым	высакава́ртых

Крыніцы: piskunou2012.

высакава́та

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
высакава́та	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

высакава́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	высакава́ты	высакава́тая	высакава́тае	высакава́тыя
Р.	высакава́тага	высакава́тай высакава́тае	высакава́тага	высакава́тых
Д.	высакава́таму	высакава́тай	высакава́таму	высакава́тым
В.	высакава́ты (неадуш.) высакава́тага (адуш.)	высакава́тую	высакава́тае	высакава́тыя (неадуш.) высакава́тых (адуш.)
Т.	высакава́тым	высакава́тай высакава́таю	высакава́тым	высакава́тымі
М.	высакава́тым	высакава́тай	высакава́тым	высакава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

высакава́ценькі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	высакава́ценькі	высакава́ценькая	высакава́ценькае	высакава́ценькія
Р.	высакава́ценькага	высакава́ценькай высакава́ценькае	высакава́ценькага	высакава́ценькіх
Д.	высакава́ценькаму	высакава́ценькай	высакава́ценькаму	высакава́ценькім
В.	высакава́ценькі (неадуш.) высакава́ценькага (адуш.)	высакава́ценькую	высакава́ценькае	высакава́ценькія (неадуш.) высакава́ценькіх (адуш.)
Т.	высакава́ценькім	высакава́ценькай высакава́ценькаю	высакава́ценькім	высакава́ценькімі
М.	высакава́ценькім	высакава́ценькай	высакава́ценькім	высакава́ценькіх

Крыніцы: piskunou2012.

высакаво́льтавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	высакаво́льтавы	высакаво́льтавая	высакаво́льтавае	высакаво́льтавыя
Р.	высакаво́льтавага	высакаво́льтавай высакаво́льтавае	высакаво́льтавага	высакаво́льтавых
Д.	высакаво́льтаваму	высакаво́льтавай	высакаво́льтаваму	высакаво́льтавым
В.	высакаво́льтавы (неадуш.) высакаво́льтавага (адуш.)	высакаво́льтавую	высакаво́льтавае	высакаво́льтавыя (неадуш.) высакаво́льтавых (адуш.)
Т.	высакаво́льтавым	высакаво́льтавай высакаво́льтаваю	высакаво́льтавым	высакаво́льтавымі
М.	высакаво́льтавым	высакаво́льтавай	высакаво́льтавым	высакаво́льтавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

высакаво́льтнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	высакаво́льтнік	высакаво́льтнікі
Р.	высакаво́льтніка	высакаво́льтнікаў
Д.	высакаво́льтніку	высакаво́льтнікам
В.	высакаво́льтніка	высакаво́льтнікаў
Т.	высакаво́льтнікам	высакаво́льтнікамі
М.	высакаво́льтніку	высакаво́льтніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

высакаво́льтны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	высакаво́льтны	высакаво́льтная	высакаво́льтнае	высакаво́льтныя
Р.	высакаво́льтнага	высакаво́льтнай высакаво́льтнае	высакаво́льтнага	высакаво́льтных
Д.	высакаво́льтнаму	высакаво́льтнай	высакаво́льтнаму	высакаво́льтным
В.	высакаво́льтны (неадуш.) высакаво́льтнага (адуш.)	высакаво́льтную	высакаво́льтнае	высакаво́льтныя (неадуш.) высакаво́льтных (адуш.)
Т.	высакаво́льтным	высакаво́льтнай высакаво́льтнаю	высакаво́льтным	высакаво́льтнымі
М.	высакаво́льтным	высакаво́льтнай	высакаво́льтным	высакаво́льтных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

высакавя́зкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	высакавя́зкі	высакавя́зкая	высакавя́зкае	высакавя́зкія
Р.	высакавя́зкага	высакавя́зкай высакавя́зкае	высакавя́зкага	высакавя́зкіх
Д.	высакавя́зкаму	высакавя́зкай	высакавя́зкаму	высакавя́зкім
В.	высакавя́зкі (неадуш.) высакавя́зкага (адуш.)	высакавя́зкую	высакавя́зкае	высакавя́зкія (неадуш.) высакавя́зкіх (адуш.)
Т.	высакавя́зкім	высакавя́зкай высакавя́зкаю	высакавя́зкім	высакавя́зкімі
М.	высакавя́зкім	высакавя́зкай	высакавя́зкім	высакавя́зкіх

Крыніцы: piskunou2012.

высакаго́днасны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	высакаго́днасны	высакаго́днасная	высакаго́днаснае	высакаго́днасныя
Р.	высакаго́днаснага	высакаго́днаснай высакаго́днаснае	высакаго́днаснага	высакаго́днасных
Д.	высакаго́днаснаму	высакаго́днаснай	высакаго́днаснаму	высакаго́днасным
В.	высакаго́днасны (неадуш.) высакаго́днаснага (адуш.)	высакаго́днасную	высакаго́днаснае	высакаго́днасныя (неадуш.) высакаго́днасных (адуш.)
Т.	высакаго́днасным	высакаго́днаснай высакаго́днаснаю	высакаго́днасным	высакаго́днаснымі
М.	высакаго́днасным	высакаго́днаснай	высакаго́днасным	высакаго́днасных

Крыніцы: piskunou2012.

высакаго́р’е

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	высакаго́р’е	высакаго́р’і
Р.	высакаго́р’я	высакаго́р’яў
Д.	высакаго́р’ю	высакаго́р’ям
В.	высакаго́р’е	высакаго́р’і
Т.	высакаго́р’ем	высакаго́р’ямі
М.	высакаго́р’і	высакаго́р’ях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)