Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

умаўля́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. умаўля́юся умаўля́емся
2-я ас. умаўля́ешся умаўля́ецеся
3-я ас. умаўля́ецца умаўля́юцца
Прошлы час
м. умаўля́ўся умаўля́ліся
ж. умаўля́лася
н. умаўля́лася
Загадны лад
2-я ас. умаўля́йся умаўля́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час умаўля́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

умаўля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. умаўля́ю умаўля́ем
2-я ас. умаўля́еш умаўля́еце
3-я ас. умаўля́е умаўля́юць
Прошлы час
м. умаўля́ў умаўля́лі
ж. умаўля́ла
н. умаўля́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час умаўля́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

умаўча́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. умаўча́нне
Р. умаўча́ння
Д. умаўча́нню
В. умаўча́нне
Т. умаўча́ннем
М. умаўча́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

умаўча́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. умаўчу́ умаўчы́м
2-я ас. умаўчы́ш умаўчыце́
3-я ас. умаўчы́ць умаўча́ць
Прошлы час
м. умаўча́ў умаўча́лі
ж. умаўча́ла
н. умаўча́ла
Загадны лад
2-я ас. умаўчы́ умаўчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час умаўча́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ума́х

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ума́х - -

Крыніцы: piskunou2012.

умаха́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. умаха́ю умаха́ем
2-я ас. умаха́еш умаха́еце
3-я ас. умаха́е умаха́юць
Прошлы час
м. умаха́ў умаха́лі
ж. умаха́ла
н. умаха́ла
Загадны лад
2-я ас. умаха́й умаха́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час умаха́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

умацава́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
умацава́льна - -

умацава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. умацава́льны умацава́льная умацава́льнае умацава́льныя
Р. умацава́льнага умацава́льнай
умацава́льнае		 умацава́льнага умацава́льных
Д. умацава́льнаму умацава́льнай умацава́льнаму умацава́льным
В. умацава́льны (неадуш.)
умацава́льнага (адуш.)		 умацава́льную умацава́льнае умацава́льныя (неадуш.)
умацава́льных (адуш.)
Т. умацава́льным умацава́льнай
умацава́льнаю		 умацава́льным умацава́льнымі
М. умацава́льным умацава́льнай умацава́льным умацава́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

умацава́на

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
умацава́на - -

умацава́нне

‘дзеянне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. умацава́нне
Р. умацава́ння
Д. умацава́нню
В. умацава́нне
Т. умацава́ннем
М. умацава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.