умаля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умаля́ю |
умаля́ем |
| 2-я ас. |
умаля́еш |
умаля́еце |
| 3-я ас. |
умаля́е |
умаля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
умаля́ў |
умаля́лі |
| ж. |
умаля́ла |
| н. |
умаля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умаля́й |
умаля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
умаля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
умамо́шыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умамо́шу |
умамо́шым |
| 2-я ас. |
умамо́шыш |
умамо́шыце |
| 3-я ас. |
умамо́шыць |
умамо́шаць |
| Прошлы час |
| м. |
умамо́шыў |
умамо́шылі |
| ж. |
умамо́шыла |
| н. |
умамо́шыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умамо́ш |
умамо́шце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умамо́шыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ума́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ума́н |
| Р. |
ума́ну |
| Д. |
ума́ну |
| В. |
ума́н |
| Т. |
ума́нам |
| М. |
ума́не |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
умантава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
умантава́насць |
| Р. |
умантава́насці |
| Д. |
умантава́насці |
| В. |
умантава́насць |
| Т. |
умантава́насцю |
| М. |
умантава́насці |
Крыніцы:
piskunou2012.
уманці́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уманці́раваны |
уманці́раваная |
уманці́раванае |
уманці́раваныя |
| Р. |
уманці́раванага |
уманці́раванай уманці́раванае |
уманці́раванага |
уманці́раваных |
| Д. |
уманці́раванаму |
уманці́раванай |
уманці́раванаму |
уманці́раваным |
| В. |
уманці́раваны (неадуш.) уманці́раванага (адуш.) |
уманці́раваную |
уманці́раванае |
уманці́раваныя (неадуш.) уманці́раваных (адуш.) |
| Т. |
уманці́раваным |
уманці́раванай уманці́раванаю |
уманці́раваным |
уманці́раванымі |
| М. |
уманці́раваным |
уманці́раванай |
уманці́раваным |
уманці́раваных |
Кароткая форма: уманці́равана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уманці́равацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
уманці́руецца |
уманці́руюцца |
| Прошлы час |
| м. |
уманці́раваўся |
уманці́раваліся |
| ж. |
уманці́равалася |
| н. |
уманці́равалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уманці́раваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уманці́рую |
уманці́руем |
| 2-я ас. |
уманці́руеш |
уманці́руеце |
| 3-я ас. |
уманці́руе |
уманці́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
уманці́раваў |
уманці́равалі |
| ж. |
уманці́равала |
| н. |
уманці́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уманці́руй |
уманці́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уманці́раваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
умардава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умарду́юся |
умарду́емся |
| 2-я ас. |
умарду́ешся |
умарду́ецеся |
| 3-я ас. |
умарду́ецца |
умарду́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
умардава́ўся |
умардава́ліся |
| ж. |
умардава́лася |
| н. |
умардава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умарду́йся |
умарду́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умардава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
умардава́ць
‘змардаваць, папсаваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умарду́ю |
умарду́ем |
| 2-я ас. |
умарду́еш |
умарду́еце |
| 3-я ас. |
умарду́е |
умарду́юць |
| Прошлы час |
| м. |
умардава́ў |
умардава́лі |
| ж. |
умардава́ла |
| н. |
умардава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умарду́й |
умарду́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умардава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.