Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

прамацюка́ць

‘аблаяць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прамацюка́ю прамацюка́ем
2-я ас. прамацюка́еш прамацюка́еце
3-я ас. прамацюка́е прамацюка́юць
Прошлы час
м. прамацюка́ў прамацюка́лі
ж. прамацюка́ла
н. прамацюка́ла
Загадны лад
2-я ас. прамацюка́й прамацюка́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прамацюка́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прамачы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прамачу́ся прамо́чымся
2-я ас. прамо́чышся прамо́чыцеся
3-я ас. прамо́чыцца прамо́чацца
Прошлы час
м. прамачы́ўся прамачы́ліся
ж. прамачы́лася
н. прамачы́лася
Загадны лад
2-я ас. прамачы́ся прамачы́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час прамачы́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прамачы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прамачу́ прамо́чым
2-я ас. прамо́чыш прамо́чыце
3-я ас. прамо́чыць прамо́чаць
Прошлы час
м. прамачы́ў прамачы́лі
ж. прамачы́ла
н. прамачы́ла
Загадны лад
2-я ас. прамачы́ прамачы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прамачы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прама́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прама́шка прама́шкі
Р. прама́шкі прама́шак
Д. прама́шцы прама́шкам
В. прама́шку прама́шкі
Т. прама́шкай
прама́шкаю		 прама́шкамі
М. прама́шцы прама́шках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прамашо́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прамашо́ўны прамашо́ўная прамашо́ўнае прамашо́ўныя
Р. прамашо́ўнага прамашо́ўнай
прамашо́ўнае		 прамашо́ўнага прамашо́ўных
Д. прамашо́ўнаму прамашо́ўнай прамашо́ўнаму прамашо́ўным
В. прамашо́ўны (неадуш.)
прамашо́ўнага (адуш.)		 прамашо́ўную прамашо́ўнае прамашо́ўныя (неадуш.)
прамашо́ўных (адуш.)
Т. прамашо́ўным прамашо́ўнай
прамашо́ўнаю		 прамашо́ўным прамашо́ўнымі
М. прамашо́ўным прамашо́ўнай прамашо́ўным прамашо́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

прама́шына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прама́шына прама́шыны
Р. прама́шыны прама́шын
Д. прама́шыне прама́шынам
В. прама́шыну прама́шыны
Т. прама́шынай
прама́шынаю		 прама́шынамі
М. прама́шыне прама́шынах

Крыніцы: piskunou2012.

прама́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
ж. -
Н. прама́я прамы́я
Р. прамо́й прамы́х
Д. прамо́й прамы́м
В. праму́ю прамы́я
Т. прамо́й
прамо́ю		 прамы́мі
М. прамо́й прамы́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

прамая́чыць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прамая́чу прамая́чым
2-я ас. прамая́чыш прамая́чыце
3-я ас. прамая́чыць прамая́чаць
Прошлы час
м. прамая́чыў прамая́чылі
ж. прамая́чыла
н. прамая́чыла
Загадны лад
2-я ас. прамая́ч прамая́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час прамая́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прамба́за

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прамба́за прамба́зы
Р. прамба́зы прамба́з
Д. прамба́зе прамба́зам
В. прамба́зу прамба́зы
Т. прамба́зай
прамба́заю		 прамба́замі
М. прамба́зе прамба́зах

Крыніцы: piskunou2012.

прамба́нк

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прамба́нк прамба́нкі
Р. прамба́нка прамба́нкаў
Д. прамба́нку прамба́нкам
В. прамба́нк прамба́нкі
Т. прамба́нкам прамба́нкамі
М. прамба́нку прамба́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012.