Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

закаўза́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закаўза́ю закаўза́ем
2-я ас. закаўза́еш закаўза́еце
3-я ас. закаўза́е закаўза́юць
Прошлы час
м. закаўза́ў закаўза́лі
ж. закаўза́ла
н. закаўза́ла
Загадны лад
2-я ас. закаўза́й закаўза́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час закаўза́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Закаўка́ззе

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Закаўка́ззе
Р. Закаўка́ззя
Д. Закаўка́ззю
В. Закаўка́ззе
Т. Закаўка́ззем
М. Закаўка́ззі

Крыніцы: piskunou2012.

закаўка́зскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. закаўка́зскі закаўка́зская закаўка́зскае закаўка́зскія
Р. закаўка́зскага закаўка́зскай
закаўка́зскае		 закаўка́зскага закаўка́зскіх
Д. закаўка́зскаму закаўка́зскай закаўка́зскаму закаўка́зскім
В. закаўка́зскі (неадуш.)
закаўка́зскага (адуш.)		 закаўка́зскую закаўка́зскае закаўка́зскія (неадуш.)
закаўка́зскіх (адуш.)
Т. закаўка́зскім закаўка́зскай
закаўка́зскаю		 закаўка́зскім закаўка́зскімі
М. закаўка́зскім закаўка́зскай закаўка́зскім закаўка́зскіх

Крыніцы: piskunou2012.

зака́ўкаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зака́ўкаю зака́ўкаем
2-я ас. зака́ўкаеш зака́ўкаеце
3-я ас. зака́ўкае зака́ўкаюць
Прошлы час
м. зака́ўкаў зака́ўкалі
ж. зака́ўкала
н. зака́ўкала
Загадны лад
2-я ас. зака́ўкай зака́ўкайце
Дзеепрыслоўе
прош. час зака́ўкаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

закаўне́рыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закаўне́ру закаўне́рым
2-я ас. закаўне́рыш закаўне́рыце
3-я ас. закаўне́рыць закаўне́раць
Прошлы час
м. закаўне́рыў закаўне́рылі
ж. закаўне́рыла
н. закаўне́рыла
Загадны лад
2-я ас. закаўне́р закаўне́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час закаўне́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

закаўра́ш

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. закаўра́ш закаўра́шы
Р. закаўра́ша закаўра́шаў
Д. закаўра́шу закаўра́шам
В. закаўра́ш закаўра́шы
Т. закаўра́шам закаўра́шамі
М. закаўра́шы закаўра́шах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

закаўра́шны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. закаўра́шны закаўра́шная закаўра́шнае закаўра́шныя
Р. закаўра́шнага закаўра́шнай
закаўра́шнае		 закаўра́шнага закаўра́шных
Д. закаўра́шнаму закаўра́шнай закаўра́шнаму закаўра́шным
В. закаўра́шны (неадуш.)
закаўра́шнага (адуш.)		 закаўра́шную закаўра́шнае закаўра́шныя (неадуш.)
закаўра́шных (адуш.)
Т. закаўра́шным закаўра́шнай
закаўра́шнаю		 закаўра́шным закаўра́шнымі
М. закаўра́шным закаўра́шнай закаўра́шным закаўра́шных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

закаўра́шык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. закаўра́шык закаўра́шыкі
Р. закаўра́шыка закаўра́шыкаў
Д. закаўра́шыку закаўра́шыкам
В. закаўра́шык закаўра́шыкі
Т. закаўра́шыкам закаўра́шыкамі
М. закаўра́шыку закаўра́шыках

Крыніцы: piskunou2012.

закаха́на

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
закаха́на - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

закаха́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. закаха́насць
Р. закаха́насці
Д. закаха́насці
В. закаха́насць
Т. закаха́насцю
М. закаха́насці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.