зго́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зго́днік | зго́днікі | |
| зго́дніка | зго́днікаў | |
| зго́дніку | зго́днікам | |
| зго́дніка | зго́днікаў | |
| зго́днікам | зго́днікамі | |
| зго́дніку | зго́дніках |
Крыніцы:
зго́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зго́днік | зго́днікі | |
| зго́дніка | зго́днікаў | |
| зго́дніку | зго́днікам | |
| зго́дніка | зго́днікаў | |
| зго́днікам | зго́днікамі | |
| зго́дніку | зго́дніках |
Крыніцы:
зго́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зго́дніца | зго́дніцы | |
| зго́дніцы | зго́дніц | |
| зго́дніцы | зго́дніцам | |
| зго́дніцу | зго́дніц | |
| зго́дніцай зго́дніцаю |
зго́дніцамі | |
| зго́дніцы | зго́дніцах |
Крыніцы:
зго́дніцкі
прыметнік, адносны
| зго́дніцкі | зго́дніцкая | зго́дніцкае | зго́дніцкія | |
| зго́дніцкага | зго́дніцкай зго́дніцкае |
зго́дніцкага | зго́дніцкіх | |
| зго́дніцкаму | зго́дніцкай | зго́дніцкаму | зго́дніцкім | |
| зго́дніцкі ( зго́дніцкага ( |
зго́дніцкую | зго́дніцкае | зго́дніцкія ( зго́дніцкіх ( |
|
| зго́дніцкім | зго́дніцкай зго́дніцкаю |
зго́дніцкім | зго́дніцкімі | |
| зго́дніцкім | зго́дніцкай | зго́дніцкім | зго́дніцкіх | |
Крыніцы:
зго́дніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| зго́дніцтва | |
| зго́дніцтва | |
| зго́дніцтву | |
| зго́дніцтва | |
| зго́дніцтвам | |
| зго́дніцтве |
Крыніцы:
зго́дны
прыметнік, адносны
| зго́дны | зго́дная | зго́днае | зго́дныя | |
| зго́днага | зго́днай зго́днае |
зго́днага | зго́дных | |
| зго́днаму | зго́днай | зго́днаму | зго́дным | |
| зго́дны ( зго́днага ( |
зго́дную | зго́днае | зго́дныя ( зго́дных ( |
|
| зго́дным | зго́днай зго́днаю |
зго́дным | зго́днымі | |
| зго́дным | зго́днай | зго́дным | зго́дных | |
Крыніцы:
зго́ены
прыметнік, адносны
| зго́ены | зго́еная | зго́енае | зго́еныя | |
| зго́енага | зго́енай зго́енае |
зго́енага | зго́еных | |
| зго́енаму | зго́енай | зго́енаму | зго́еным | |
| зго́ены ( зго́енага ( |
зго́еную | зго́енае | зго́еныя ( зго́еных ( |
|
| зго́еным | зго́енай зго́енаю |
зго́еным | зго́енымі | |
| зго́еным | зго́енай | зго́еным | зго́еных | |
Крыніцы:
зго́ены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| зго́ены | зго́еная | зго́енае | зго́еныя | |
| зго́енага | зго́енай зго́енае |
зго́енага | зго́еных | |
| зго́енаму | зго́енай | зго́енаму | зго́еным | |
| зго́ены ( зго́енага ( |
зго́еную | зго́енае | зго́еныя ( зго́еных ( |
|
| зго́еным | зго́енай зго́енаю |
зго́еным | зго́енымі | |
| зго́еным | зго́енай | зго́еным | зго́еных | |
Кароткая форма: зго́ена.
Крыніцы:
зго́жа
прыслоўе
| зго́жа | - | - |
Крыніцы:
зго́жасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| зго́жасць | |
| зго́жасці | |
| зго́жасці | |
| зго́жасць | |
| зго́жасцю | |
| зго́жасці |
Крыніцы:
зго́йсаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| зго́йсаю | зго́йсаем | |
| зго́йсаеш | зго́йсаеце | |
| зго́йсае | зго́йсаюць | |
| Прошлы час | ||
| зго́йсаў | зго́йсалі | |
| зго́йсала | ||
| зго́йсала | ||
| Загадны лад | ||
| зго́йсай | зго́йсайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| зго́йсаўшы | ||
Крыніцы: