памно́жыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
памно́жу |
памно́жым |
| 2-я ас. |
памно́жыш |
памно́жыце |
| 3-я ас. |
памно́жыць |
памно́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
памно́жыў |
памно́жылі |
| ж. |
памно́жыла |
| н. |
памно́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
памно́ж |
памно́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
памно́жыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
памо́ва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
памо́ва |
памо́вы |
| Р. |
памо́вы |
памо́ў |
| Д. |
памо́ве |
памо́вам |
| В. |
памо́ву |
памо́вы |
| Т. |
памо́вай памо́ваю |
памо́вамі |
| М. |
памо́ве |
памо́вах |
Крыніцы:
piskunou2012.
памо́віцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
памо́ўлюся |
памо́вімся |
| 2-я ас. |
памо́вішся |
памо́віцеся |
| 3-я ас. |
памо́віцца |
памо́вяцца |
| Прошлы час |
| м. |
памо́віўся |
памо́віліся |
| ж. |
памо́вілася |
| н. |
памо́вілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
памо́ўся |
памо́ўцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
памо́віўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
памо́віць
‘сказаць што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
памо́ўлю |
памо́вім |
| 2-я ас. |
памо́віш |
памо́віце |
| 3-я ас. |
памо́віць |
памо́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
памо́віў |
памо́вілі |
| ж. |
памо́віла |
| н. |
памо́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
памо́ў |
памо́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
памо́віўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
памо́жнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
памо́жнасць |
памо́жнасці |
| Р. |
памо́жнасці |
памо́жнасцяў памо́жнасцей |
| Д. |
памо́жнасці |
памо́жнасцям |
| В. |
памо́жнасць |
памо́жнасці |
| Т. |
памо́жнасцю |
памо́жнасцямі |
| М. |
памо́жнасці |
памо́жнасцях |
Крыніцы:
piskunou2012.
памо́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
памо́кну |
памо́кнем |
| 2-я ас. |
памо́кнеш |
памо́кнеце |
| 3-я ас. |
памо́кне |
памо́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
памо́к |
памо́клі |
| ж. |
памо́кла |
| н. |
памо́кла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
памо́кні |
памо́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
памо́кшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
памо́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
памо́л |
| Р. |
памо́лу |
| Д. |
памо́лу |
| В. |
памо́л |
| Т. |
памо́лам |
| М. |
памо́ле |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
памо́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
памо́лаг |
памо́лагі |
| Р. |
памо́лага |
памо́лагаў |
| Д. |
памо́лагу |
памо́лагам |
| В. |
памо́лага |
памо́лагаў |
| Т. |
памо́лагам |
памо́лагамі |
| М. |
памо́лагу |
памо́лагах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.