Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

даўгабу́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. даўгабу́д даўгабу́ды
Р. даўгабу́да даўгабу́даў
Д. даўгабу́ду даўгабу́дам
В. даўгабу́д даўгабу́ды
Т. даўгабу́дам даўгабу́дамі
М. даўгабу́дзе даўгабу́дах

Крыніцы: piskunou2012.

Даўга́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Даўга́ва
Р. Даўга́вы
Д. Даўга́ве
В. Даўга́ву
Т. Даўга́вай
Даўга́ваю
М. Даўга́ве

даўгава́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
даўгава́та - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

даўгава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даўгава́ты даўгава́тая даўгава́тае даўгава́тыя
Р. даўгава́тага даўгава́тай
даўгава́тае		 даўгава́тага даўгава́тых
Д. даўгава́таму даўгава́тай даўгава́таму даўгава́тым
В. даўгава́ты (неадуш.)
даўгава́тага (адуш.)		 даўгава́тую даўгава́тае даўгава́тыя (неадуш.)
даўгава́тых (адуш.)
Т. даўгава́тым даўгава́тай
даўгава́таю		 даўгава́тым даўгава́тымі
М. даўгава́тым даўгава́тай даўгава́тым даўгава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

даўгава́ценькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даўгава́ценькі даўгава́ценькая даўгава́ценькае даўгава́ценькія
Р. даўгава́ценькага даўгава́ценькай
даўгава́ценькае		 даўгава́ценькага даўгава́ценькіх
Д. даўгава́ценькаму даўгава́ценькай даўгава́ценькаму даўгава́ценькім
В. даўгава́ценькі (неадуш.)
даўгава́ценькага (адуш.)		 даўгава́ценькую даўгава́ценькае даўгава́ценькія (неадуш.)
даўгава́ценькіх (адуш.)
Т. даўгава́ценькім даўгава́ценькай
даўгава́ценькаю		 даўгава́ценькім даўгава́ценькімі
М. даўгава́ценькім даўгава́ценькай даўгава́ценькім даўгава́ценькіх

Крыніцы: piskunou2012.

даўгаве́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
даўгаве́чна даўгаве́чней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

даўгаве́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. даўгаве́чнасць
Р. даўгаве́чнасці
Д. даўгаве́чнасці
В. даўгаве́чнасць
Т. даўгаве́чнасцю
М. даўгаве́чнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

даўгаве́чнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. даўгаве́чнік даўгаве́чнікі
Р. даўгаве́чніка даўгаве́чнікаў
Д. даўгаве́чніку даўгаве́чнікам
В. даўгаве́чніка даўгаве́чнікаў
Т. даўгаве́чнікам даўгаве́чнікамі
М. даўгаве́чніку даўгаве́чніках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

даўгаве́чніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. даўгаве́чніца даўгаве́чніцы
Р. даўгаве́чніцы даўгаве́чніц
Д. даўгаве́чніцы даўгаве́чніцам
В. даўгаве́чніцу даўгаве́чніц
Т. даўгаве́чніцай
даўгаве́чніцаю		 даўгаве́чніцамі
М. даўгаве́чніцы даўгаве́чніцах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

даўгаве́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даўгаве́чны даўгаве́чная даўгаве́чнае даўгаве́чныя
Р. даўгаве́чнага даўгаве́чнай
даўгаве́чнае		 даўгаве́чнага даўгаве́чных
Д. даўгаве́чнаму даўгаве́чнай даўгаве́чнаму даўгаве́чным
В. даўгаве́чны (неадуш.)
даўгаве́чнага (адуш.)		 даўгаве́чную даўгаве́чнае даўгаве́чныя (неадуш.)
даўгаве́чных (адуш.)
Т. даўгаве́чным даўгаве́чнай
даўгаве́чнаю		 даўгаве́чным даўгаве́чнымі
М. даўгаве́чным даўгаве́чнай даўгаве́чным даўгаве́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.