заканапа́ціць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заканапа́чу |
заканапа́цім |
| 2-я ас. |
заканапа́ціш |
заканапа́ціце |
| 3-я ас. |
заканапа́ціць |
заканапа́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
заканапа́ціў |
заканапа́цілі |
| ж. |
заканапа́ціла |
| н. |
заканапа́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заканапа́ць |
заканапа́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заканапа́ціўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заканапа́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заканапа́чаны |
заканапа́чаная |
заканапа́чанае |
заканапа́чаныя |
| Р. |
заканапа́чанага |
заканапа́чанай заканапа́чанае |
заканапа́чанага |
заканапа́чаных |
| Д. |
заканапа́чанаму |
заканапа́чанай |
заканапа́чанаму |
заканапа́чаным |
| В. |
заканапа́чаны (неадуш.) заканапа́чанага (адуш.) |
заканапа́чаную |
заканапа́чанае |
заканапа́чаныя (неадуш.) заканапа́чаных (адуш.) |
| Т. |
заканапа́чаным |
заканапа́чанай заканапа́чанаю |
заканапа́чаным |
заканапа́чанымі |
| М. |
заканапа́чаным |
заканапа́чанай |
заканапа́чаным |
заканапа́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заканапа́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заканапа́чаны |
заканапа́чаная |
заканапа́чанае |
заканапа́чаныя |
| Р. |
заканапа́чанага |
заканапа́чанай заканапа́чанае |
заканапа́чанага |
заканапа́чаных |
| Д. |
заканапа́чанаму |
заканапа́чанай |
заканапа́чанаму |
заканапа́чаным |
| В. |
заканапа́чаны (неадуш.) заканапа́чанага (адуш.) |
заканапа́чаную |
заканапа́чанае |
заканапа́чаныя (неадуш.) заканапа́чаных (адуш.) |
| Т. |
заканапа́чаным |
заканапа́чанай заканапа́чанаю |
заканапа́чаным |
заканапа́чанымі |
| М. |
заканапа́чаным |
заканапа́чанай |
заканапа́чаным |
заканапа́чаных |
Кароткая форма: заканапа́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заканапа́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
заканапа́чваецца |
заканапа́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
заканапа́чваўся |
заканапа́чваліся |
| ж. |
заканапа́чвалася |
| н. |
заканапа́чвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заканапа́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заканапа́чваю |
заканапа́чваем |
| 2-я ас. |
заканапа́чваеш |
заканапа́чваеце |
| 3-я ас. |
заканапа́чвае |
заканапа́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
заканапа́чваў |
заканапа́чвалі |
| ж. |
заканапа́чвала |
| н. |
заканапа́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заканапа́чвай |
заканапа́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заканапа́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
закана́рхаць
‘пачаць чытаць каноны, якія паўтарае хор’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закана́рхаю |
закана́рхаем |
| 2-я ас. |
закана́рхаеш |
закана́рхаеце |
| 3-я ас. |
закана́рхае |
закана́рхаюць |
| Прошлы час |
| м. |
закана́рхаў |
закана́рхалі |
| ж. |
закана́рхала |
| н. |
закана́рхала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закана́рхай |
закана́рхайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закана́рхаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
заканатво́рца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заканатво́рца |
заканатво́рцы |
| Р. |
заканатво́рца |
заканатво́рцаў |
| Д. |
заканатво́рцу |
заканатво́рцам |
| В. |
заканатво́рца |
заканатво́рцаў |
| Т. |
заканатво́рцам |
заканатво́рцамі |
| М. |
заканатво́рцу |
заканатво́рцах |
Крыніцы:
sbm2012.
заканатво́рчасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заканатво́рчасць |
| Р. |
заканатво́рчасці |
| Д. |
заканатво́рчасці |
| В. |
заканатво́рчасць |
| Т. |
заканатво́рчасцю |
| М. |
заканатво́рчасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
заканатво́рчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заканатво́рчы |
заканатво́рчая |
заканатво́рчае |
заканатво́рчыя |
| Р. |
заканатво́рчага |
заканатво́рчай заканатво́рчае |
заканатво́рчага |
заканатво́рчых |
| Д. |
заканатво́рчаму |
заканатво́рчай |
заканатво́рчаму |
заканатво́рчым |
| В. |
заканатво́рчы (неадуш.) заканатво́рчага (адуш.) |
заканатво́рчую |
заканатво́рчае |
заканатво́рчыя (неадуш.) заканатво́рчых (адуш.) |
| Т. |
заканатво́рчым |
заканатво́рчай заканатво́рчаю |
заканатво́рчым |
заканатво́рчымі |
| М. |
заканатво́рчым |
заканатво́рчай |
заканатво́рчым |
заканатво́рчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
заканвертава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заканвертава́ны |
заканвертава́ная |
заканвертава́нае |
заканвертава́ныя |
| Р. |
заканвертава́нага |
заканвертава́най заканвертава́нае |
заканвертава́нага |
заканвертава́ных |
| Д. |
заканвертава́наму |
заканвертава́най |
заканвертава́наму |
заканвертава́ным |
| В. |
заканвертава́ны (неадуш.) заканвертава́нага (адуш.) |
заканвертава́ную |
заканвертава́нае |
заканвертава́ныя (неадуш.) заканвертава́ных (адуш.) |
| Т. |
заканвертава́ным |
заканвертава́най заканвертава́наю |
заканвертава́ным |
заканвертава́нымі |
| М. |
заканвертава́ным |
заканвертава́най |
заканвертава́ным |
заканвертава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.