заканатво́рчы
прыметнік, адносны
| заканатво́рчы | заканатво́рчая | заканатво́рчае | заканатво́рчыя | |
| заканатво́рчага | заканатво́рчай заканатво́рчае |
заканатво́рчага | заканатво́рчых | |
| заканатво́рчаму | заканатво́рчай | заканатво́рчаму | заканатво́рчым | |
| заканатво́рчы ( заканатво́рчага ( |
заканатво́рчую | заканатво́рчае | заканатво́рчыя ( заканатво́рчых ( |
|
| заканатво́рчым | заканатво́рчай заканатво́рчаю |
заканатво́рчым | заканатво́рчымі | |
| заканатво́рчым | заканатво́рчай | заканатво́рчым | заканатво́рчых | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)