ула́снасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| ула́снасць | |
| ула́снасці | |
| ула́снасці | |
| ула́снасць | |
| ула́снасцю | |
| ула́снасці |
Крыніцы:
ула́снасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| ула́снасць | |
| ула́снасці | |
| ула́снасці | |
| ула́снасць | |
| ула́снасцю | |
| ула́снасці |
Крыніцы:
ула́сна-зваро́тны
прыметнік, адносны
| ула́сна-зваро́тны | ула́сна-зваро́тная | ула́сна-зваро́тнае | ула́сна-зваро́тныя | |
| ула́сна-зваро́тнага | ула́сна-зваро́тнай ула́сна-зваро́тнае |
ула́сна-зваро́тнага | ула́сна-зваро́тных | |
| ула́сна-зваро́тнаму | ула́сна-зваро́тнай | ула́сна-зваро́тнаму | ула́сна-зваро́тным | |
| ула́сна-зваро́тны ( ула́сна-зваро́тнага ( |
ула́сна-зваро́тную | ула́сна-зваро́тнае | ула́сна-зваро́тныя ( ула́сна-зваро́тных ( |
|
| ула́сна-зваро́тным | ула́сна-зваро́тнай ула́сна-зваро́тнаю |
ула́сна-зваро́тным | ула́сна-зваро́тнымі | |
| ула́сна-зваро́тным | ула́сна-зваро́тнай | ула́сна-зваро́тным | ула́сна-зваро́тных | |
Крыніцы:
ула́снік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ула́снік | ула́снікі | |
| ула́сніка | ула́снікаў | |
| ула́сніку | ула́снікам | |
| ула́сніка | ула́снікаў | |
| ула́снікам | ула́снікамі | |
| ула́сніку | ула́сніках |
Крыніцы:
ула́сніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| ула́сніца | ула́сніцы | |
| ула́сніцы | ула́сніц | |
| ула́сніцы | ула́сніцам | |
| ула́сніцу | ула́сніц | |
| ула́сніцай ула́сніцаю |
ула́сніцамі | |
| ула́сніцы | ула́сніцах |
Крыніцы:
ула́сніцка
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| ула́сніцка | - | - |
ула́сніцкі
прыметнік, адносны
| ула́сніцкі | ула́сніцкая | ула́сніцкае | ула́сніцкія | |
| ула́сніцкага | ула́сніцкай ула́сніцкае |
ула́сніцкага | ула́сніцкіх | |
| ула́сніцкаму | ула́сніцкай | ула́сніцкаму | ула́сніцкім | |
| ула́сніцкі ( ула́сніцкага ( |
ула́сніцкую | ула́сніцкае | ула́сніцкія ( ула́сніцкіх ( |
|
| ула́сніцкім | ула́сніцкай ула́сніцкаю |
ула́сніцкім | ула́сніцкімі | |
| ула́сніцкім | ула́сніцкай | ула́сніцкім | ула́сніцкіх | |
Крыніцы:
ула́сніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| ула́сніцтва | |
| ула́сніцтва | |
| ула́сніцтву | |
| ула́сніцтва | |
| ула́сніцтвам | |
| ула́сніцтве |
Крыніцы:
ула́сны
прыметнік, адносны
| ула́сны | ула́сная | ула́снае | ула́сныя | |
| ула́снага | ула́снай ула́снае |
ула́снага | ула́сных | |
| ула́снаму | ула́снай | ула́снаму | ула́сным | |
| ула́сны ( ула́снага ( |
ула́сную | ула́снае | ула́сныя ( ула́сных ( |
|
| ула́сным | ула́снай ула́снаю |
ула́сным | ула́снымі | |
| ула́сным | ула́снай | ула́сным | ула́сных | |
Крыніцы:
уласці́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| уласці́ва | уласці́вей | - |
Крыніцы:
уласці́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| уласці́васць | уласці́васці | |
| уласці́васці | уласці́васцей уласці́васцяў |
|
| уласці́васці | уласці́васцям | |
| уласці́васць | уласці́васці | |
| уласці́васцю | уласці́васцямі | |
| уласці́васці | уласці́васцях |
Крыніцы: