Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

уласкаўля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уласкаўля́ю уласкаўля́ем
2-я ас. уласкаўля́еш уласкаўля́еце
3-я ас. уласкаўля́е уласкаўля́юць
Прошлы час
м. уласкаўля́ў уласкаўля́лі
ж. уласкаўля́ла
н. уласкаўля́ла
Загадны лад
2-я ас. уласкаўля́й уласкаўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уласкаўля́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ула́сна

часціца

Крыніцы: piskunou2012.

ула́сна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ула́сна - -

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уласнабелару́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уласнабелару́скі уласнабелару́ская уласнабелару́скае уласнабелару́скія
Р. уласнабелару́скага уласнабелару́скай
уласнабелару́скае
уласнабелару́скага уласнабелару́скіх
Д. уласнабелару́скаму уласнабелару́скай уласнабелару́скаму уласнабелару́скім
В. уласнабелару́скі (неадуш.)
уласнабелару́скага (адуш.)
уласнабелару́скую уласнабелару́скае уласнабелару́скія (неадуш.)
уласнабелару́скіх (адуш.)
Т. уласнабелару́скім уласнабелару́скай
уласнабелару́скаю
уласнабелару́скім уласнабелару́скімі
М. уласнабелару́скім уласнабелару́скай уласнабелару́скім уласнабелару́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

уласнажыццяпі́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уласнажыццяпі́с уласнажыццяпі́сы
Р. уласнажыццяпі́су уласнажыццяпі́саў
Д. уласнажыццяпі́су уласнажыццяпі́сам
В. уласнажыццяпі́с уласнажыццяпі́сы
Т. уласнажыццяпі́сам уласнажыццяпі́самі
М. уласнажыццяпі́се уласнажыццяпі́сах

Крыніцы: piskunou2012.

уласнажыццяпі́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уласнажыццяпі́сны уласнажыццяпі́сная уласнажыццяпі́снае уласнажыццяпі́сныя
Р. уласнажыццяпі́снага уласнажыццяпі́снай
уласнажыццяпі́снае
уласнажыццяпі́снага уласнажыццяпі́сных
Д. уласнажыццяпі́снаму уласнажыццяпі́снай уласнажыццяпі́снаму уласнажыццяпі́сным
В. уласнажыццяпі́сны (неадуш.)
уласнажыццяпі́снага (адуш.)
уласнажыццяпі́сную уласнажыццяпі́снае уласнажыццяпі́сныя (неадуш.)
уласнажыццяпі́сных (адуш.)
Т. уласнажыццяпі́сным уласнажыццяпі́снай
уласнажыццяпі́снаю
уласнажыццяпі́сным уласнажыццяпі́снымі
М. уласнажыццяпі́сным уласнажыццяпі́снай уласнажыццяпі́сным уласнажыццяпі́сных

Крыніцы: piskunou2012.

уласнапі́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уласнапі́с уласнапі́сы
Р. уласнапі́су уласнапі́саў
Д. уласнапі́су уласнапі́сам
В. уласнапі́с уласнапі́сы
Т. уласнапі́сам уласнапі́самі
М. уласнапі́се уласнапі́сах

Крыніцы: piskunou2012.

уласнапі́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уласнапі́сны уласнапі́сная уласнапі́снае уласнапі́сныя
Р. уласнапі́снага уласнапі́снай
уласнапі́снае
уласнапі́снага уласнапі́сных
Д. уласнапі́снаму уласнапі́снай уласнапі́снаму уласнапі́сным
В. уласнапі́сны (неадуш.)
уласнапі́снага (адуш.)
уласнапі́сную уласнапі́снае уласнапі́сныя (неадуш.)
уласнапі́сных (адуш.)
Т. уласнапі́сным уласнапі́снай
уласнапі́снаю
уласнапі́сным уласнапі́снымі
М. уласнапі́сным уласнапі́снай уласнапі́сным уласнапі́сных

Крыніцы: piskunou2012.

уласнару́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
уласнару́чна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

уласнару́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уласнару́чны уласнару́чная уласнару́чнае уласнару́чныя
Р. уласнару́чнага уласнару́чнай
уласнару́чнае
уласнару́чнага уласнару́чных
Д. уласнару́чнаму уласнару́чнай уласнару́чнаму уласнару́чным
В. уласнару́чны (неадуш.)
уласнару́чнага (адуш.)
уласнару́чную уласнару́чнае уласнару́чныя (неадуш.)
уласнару́чных (адуш.)
Т. уласнару́чным уласнару́чнай
уласнару́чнаю
уласнару́чным уласнару́чнымі
М. уласнару́чным уласнару́чнай уласнару́чным уласнару́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.