пацяша́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пацяша́юся |
пацяша́емся |
| 2-я ас. |
пацяша́ешся |
пацяша́ецеся |
| 3-я ас. |
пацяша́ецца |
пацяша́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
пацяша́ўся |
пацяша́ліся |
| ж. |
пацяша́лася |
| н. |
пацяша́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пацяша́йся |
пацяша́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пацяша́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пацяша́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пацяша́ю |
пацяша́ем |
| 2-я ас. |
пацяша́еш |
пацяша́еце |
| 3-я ас. |
пацяша́е |
пацяша́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пацяша́ў |
пацяша́лі |
| ж. |
пацяша́ла |
| н. |
пацяша́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пацяша́й |
пацяша́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пацяша́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пацяшы́целька
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пацяшы́целька |
пацяшы́целькі |
| Р. |
пацяшы́целькі |
пацяшы́целек |
| Д. |
пацяшы́цельцы |
пацяшы́целькам |
| В. |
пацяшы́цельку |
пацяшы́целек |
| Т. |
пацяшы́целькай пацяшы́целькаю |
пацяшы́целькамі |
| М. |
пацяшы́цельцы |
пацяшы́цельках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пацяшэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пацяшэ́нне |
пацяшэ́нні |
| Р. |
пацяшэ́ння |
пацяшэ́нняў |
| Д. |
пацяшэ́нню |
пацяшэ́нням |
| В. |
пацяшэ́нне |
пацяшэ́нні |
| Т. |
пацяшэ́ннем |
пацяшэ́ннямі |
| М. |
пацяшэ́нні |
пацяшэ́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.