Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

здзіўля́льна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
здзіўля́льна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

здзіўля́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	здзіўля́льны	здзіўля́льная	здзіўля́льнае	здзіўля́льныя
Р.	здзіўля́льнага	здзіўля́льнай здзіўля́льнае	здзіўля́льнага	здзіўля́льных
Д.	здзіўля́льнаму	здзіўля́льнай	здзіўля́льнаму	здзіўля́льным
В.	здзіўля́льны (неадуш.) здзіўля́льнага (адуш.)	здзіўля́льную	здзіўля́льнае	здзіўля́льныя (неадуш.) здзіўля́льных (адуш.)
Т.	здзіўля́льным	здзіўля́льнай здзіўля́льнаю	здзіўля́льным	здзіўля́льнымі
М.	здзіўля́льным	здзіўля́льнай	здзіўля́льным	здзіўля́льных

Крыніцы: piskunou2012.

здзіўля́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

здзіўля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

здзіўля́юча

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
здзіўля́юча	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012.

здзіўля́ючы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	здзіўля́ючы	здзіўля́ючая	здзіўля́ючае	здзіўля́ючыя
Р.	здзіўля́ючага	здзіўля́ючай здзіўля́ючае	здзіўля́ючага	здзіўля́ючых
Д.	здзіўля́ючаму	здзіўля́ючай	здзіўля́ючаму	здзіўля́ючым
В.	здзіўля́ючы (неадуш.) здзіўля́ючага (адуш.)	здзіўля́ючую	здзіўля́ючае	здзіўля́ючыя (неадуш.) здзіўля́ючых (адуш.)
Т.	здзіўля́ючым	здзіўля́ючай здзіўля́ючаю	здзіўля́ючым	здзіўля́ючымі
М.	здзіўля́ючым	здзіўля́ючай	здзіўля́ючым	здзіўля́ючых

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

здзіўля́ючы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	здзіўля́ючы	здзіўля́ючая	здзіўля́ючае	здзіўля́ючыя
Р.	здзіўля́ючага	здзіўля́ючай здзіўля́ючае	здзіўля́ючага	здзіўля́ючых
Д.	здзіўля́ючаму	здзіўля́ючай	здзіўля́ючаму	здзіўля́ючым
В.	здзіўля́ючы (неадуш.) здзіўля́ючага (адуш.)	здзіўля́ючую	здзіўля́ючае	здзіўля́ючыя (неадуш.) здзіўля́ючых (адуш.)
Т.	здзіўля́ючым	здзіўля́ючай здзіўля́ючаю	здзіўля́ючым	здзіўля́ючымі
М.	здзіўля́ючым	здзіўля́ючай	здзіўля́ючым	здзіўля́ючых

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

здзіўля́ючы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	здзіўля́ючы	здзіўля́ючая	здзіўля́ючае	здзіўля́ючыя
Р.	здзіўля́ючага	здзіўля́ючай здзіўля́ючае	здзіўля́ючага	здзіўля́ючых
Д.	здзіўля́ючаму	здзіўля́ючай	здзіўля́ючаму	здзіўля́ючым
В.	здзіўля́ючы (неадуш.) здзіўля́ючага (адуш.)	здзіўля́ючую	здзіўля́ючае	здзіўля́ючыя (неадуш.) здзіўля́ючых (адуш.)
Т.	здзіўля́ючым	здзіўля́ючай здзіўля́ючаю	здзіўля́ючым	здзіўля́ючымі
М.	здзіўля́ючым	здзіўля́ючай	здзіўля́ючым	здзіўля́ючых

Кароткая форма: здзіўля́юча.

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

здзіцяне́лы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	здзіцяне́лы	здзіцяне́лая	здзіцяне́лае	здзіцяне́лыя
Р.	здзіцяне́лага	здзіцяне́лай здзіцяне́лае	здзіцяне́лага	здзіцяне́лых
Д.	здзіцяне́ламу	здзіцяне́лай	здзіцяне́ламу	здзіцяне́лым
В.	здзіцяне́лы (неадуш.) здзіцяне́лага (адуш.)	здзіцяне́лую	здзіцяне́лае	здзіцяне́лыя (неадуш.) здзіцяне́лых (адуш.)
Т.	здзіцяне́лым	здзіцяне́лай здзіцяне́лаю	здзіцяне́лым	здзіцяне́лымі
М.	здзіцяне́лым	здзіцяне́лай	здзіцяне́лым	здзіцяне́лых

Крыніцы: piskunou2012.

здзіцяне́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum