прыру́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыру́чаны |
прыру́чаная |
прыру́чанае |
прыру́чаныя |
| Р. |
прыру́чанага |
прыру́чанай прыру́чанае |
прыру́чанага |
прыру́чаных |
| Д. |
прыру́чанаму |
прыру́чанай |
прыру́чанаму |
прыру́чаным |
| В. |
прыру́чаны (неадуш.) прыру́чанага (адуш.) |
прыру́чаную |
прыру́чанае |
прыру́чаныя (неадуш.) прыру́чаных (адуш.) |
| Т. |
прыру́чаным |
прыру́чанай прыру́чанаю |
прыру́чаным |
прыру́чанымі |
| М. |
прыру́чаным |
прыру́чанай |
прыру́чаным |
прыру́чаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыру́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыру́чаны |
прыру́чаная |
прыру́чанае |
прыру́чаныя |
| Р. |
прыру́чанага |
прыру́чанай прыру́чанае |
прыру́чанага |
прыру́чаных |
| Д. |
прыру́чанаму |
прыру́чанай |
прыру́чанаму |
прыру́чаным |
| В. |
прыру́чаны (неадуш.) прыру́чанага (адуш.) |
прыру́чаную |
прыру́чанае |
прыру́чаныя (неадуш.) прыру́чаных (адуш.) |
| Т. |
прыру́чаным |
прыру́чанай прыру́чанаю |
прыру́чаным |
прыру́чанымі |
| М. |
прыру́чаным |
прыру́чанай |
прыру́чаным |
прыру́чаных |
Кароткая форма: прыру́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыруча́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыруча́юся |
прыруча́емся |
| 2-я ас. |
прыруча́ешся |
прыруча́ецеся |
| 3-я ас. |
прыруча́ецца |
прыруча́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыруча́ўся |
прыруча́ліся |
| ж. |
прыруча́лася |
| н. |
прыруча́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыруча́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыруча́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыруча́ю |
прыруча́ем |
| 2-я ас. |
прыруча́еш |
прыруча́еце |
| 3-я ас. |
прыруча́е |
прыруча́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыруча́ў |
прыруча́лі |
| ж. |
прыруча́ла |
| н. |
прыруча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыруча́й |
прыруча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыруча́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыру́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыру́чванне |
| Р. |
прыру́чвання |
| Д. |
прыру́чванню |
| В. |
прыру́чванне |
| Т. |
прыру́чваннем |
| М. |
прыру́чванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыручы́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыручу́ся |
прыру́чымся |
| 2-я ас. |
прыру́чышся |
прыру́чыцеся |
| 3-я ас. |
прыру́чыцца |
прыру́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
прыручы́ўся |
прыручы́ліся |
| ж. |
прыручы́лася |
| н. |
прыручы́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыручы́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыручы́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыручу́ |
прыру́чым |
| 2-я ас. |
прыру́чыш |
прыру́чыце |
| 3-я ас. |
прыру́чыць |
прыру́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
прыручы́ў |
прыручы́лі |
| ж. |
прыручы́ла |
| н. |
прыручы́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыручы́ |
прыручы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыручы́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыручэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыручэ́нне |
| Р. |
прыручэ́ння |
| Д. |
прыручэ́нню |
| В. |
прыручэ́нне |
| Т. |
прыручэ́ннем |
| М. |
прыручэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прырыва́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прырыва́юся |
прырыва́емся |
| 2-я ас. |
прырыва́ешся |
прырыва́ецеся |
| 3-я ас. |
прырыва́ецца |
прырыва́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прырыва́ўся |
прырыва́ліся |
| ж. |
прырыва́лася |
| н. |
прырыва́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прырыва́йся |
прырыва́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прырыва́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прырыва́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прырыва́ю |
прырыва́ем |
| 2-я ас. |
прырыва́еш |
прырыва́еце |
| 3-я ас. |
прырыва́е |
прырыва́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прырыва́ў |
прырыва́лі |
| ж. |
прырыва́ла |
| н. |
прырыва́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прырыва́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.