Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

плю́ска

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. плю́ска плю́скі
Р. плю́скі плю́сак
Д. плю́сцы плю́скам
В. плю́ску плю́скі
Т. плю́скай
плю́скаю		 плю́скамі
М. плю́сцы плю́сках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

плюска́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. плюска́вы плюска́вая плюска́вае плюска́выя
Р. плюска́вага плюска́вай
плюска́вае		 плюска́вага плюска́вых
Д. плюска́ваму плюска́вай плюска́ваму плюска́вым
В. плюска́вы (неадуш.)
плюска́вага (адуш.)		 плюска́вую плюска́вае плюска́выя (неадуш.)
плюска́вых (адуш.)
Т. плюска́вым плюска́вай
плюска́ваю		 плюска́вым плюска́вымі
М. плюска́вым плюска́вай плюска́вым плюска́вых

Крыніцы: piskunou2012.

Плюска́лаўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Плюска́лаўцы
Р. Плюска́лаўцаў
Д. Плюска́лаўцам
В. Плюска́лаўцы
Т. Плюска́лаўцамі
М. Плюска́лаўцах

плю́сканне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. плю́сканне
Р. плю́скання
Д. плю́сканню
В. плю́сканне
Т. плю́сканнем
М. плю́сканні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

плюскано́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. плюскано́сны плюскано́сная плюскано́снае плюскано́сныя
Р. плюскано́снага плюскано́снай
плюскано́снае		 плюскано́снага плюскано́сных
Д. плюскано́снаму плюскано́снай плюскано́снаму плюскано́сным
В. плюскано́сны (неадуш.)
плюскано́снага (адуш.)		 плюскано́сную плюскано́снае плюскано́сныя (неадуш.)
плюскано́сных (адуш.)
Т. плюскано́сным плюскано́снай
плюскано́снаю		 плюскано́сным плюскано́снымі
М. плюскано́сным плюскано́снай плюскано́сным плюскано́сных

Крыніцы: piskunou2012.

плюскано́сныя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. плюскано́сныя
Р. плюскано́сных
Д. плюскано́сным
В. плюскано́сныя
Т. плюскано́снымі
М. плюскано́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

плюскано́сыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. плюскано́сыя
Р. плюскано́сых
Д. плюскано́сым
В. плюскано́сыя
Т. плюскано́сымі
М. плюскано́сых

Крыніцы: nazounik2008.

плюскану́ць

‘утварыць плюскат’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. плюскану́ плюсканё́м
2-я ас. плюскане́ш плюсканяце́
3-я ас. плюскане́ плюскану́ць
Прошлы час
м. плюскану́ў плюскану́лі
ж. плюскану́ла
н. плюскану́ла
Загадны лад
2-я ас. плюскані́ плюскані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час плюскану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

плю́скат

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. плю́скат
Р. плю́скату
Д. плю́скату
В. плю́скат
Т. плю́скатам
М. плю́скаце

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

плюската́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. плюската́нне
Р. плюската́ння
Д. плюската́нню
В. плюската́нне
Т. плюската́ннем
М. плюската́нні

Крыніцы: piskunou2012.