плюскано́сыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| плюскано́сыя | |
| плюскано́сых | |
| плюскано́сым | |
| плюскано́сыя | |
| плюскано́сымі | |
| плюскано́сых |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)