плюскано́сныя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| плюскано́сныя | |
| плюскано́сных | |
| плюскано́сным | |
| плюскано́сныя | |
| плюскано́снымі | |
| плюскано́сных |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)