плюскано́сны
прыметнік, адносны
| плюскано́сны | плюскано́сная | плюскано́снае | плюскано́сныя | |
| плюскано́снага | плюскано́снай плюскано́снае |
плюскано́снага | плюскано́сных | |
| плюскано́снаму | плюскано́снай | плюскано́снаму | плюскано́сным | |
| плюскано́сны ( плюскано́снага ( |
плюскано́сную | плюскано́снае | плюскано́сныя ( плюскано́сных ( |
|
| плюскано́сным | плюскано́снай плюскано́снаю |
плюскано́сным | плюскано́снымі | |
| плюскано́сным | плюскано́снай | плюскано́сным | плюскано́сных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)