Бры́ксічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Бры́ксічы | |
| Бры́ксіч Бры́ксічаў |
|
| Бры́ксічам | |
| Бры́ксічы | |
| Бры́ксічамі | |
| Бры́ксічах |
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннібрыку́ля
‘брыклівая жывёла’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| брыку́ля | брыку́лі | |
| брыку́лі | брыку́ль | |
| брыку́лі | брыку́лям | |
| брыку́лю | брыку́ль | |
| брыку́ляй брыку́ляю |
брыку́лямі | |
| брыку́лі | брыку́лях |
Крыніцы:
брыку́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| брыку́н | брыкуны́ | |
| брыкуна́ | брыкуно́ў | |
| брыкуну́ | брыкуна́м | |
| брыкуна́ | брыкуно́ў | |
| брыкуно́м | брыкуна́мі | |
| брыкуне́ | брыкуна́х |
Крыніцы:
брыку́нчык
‘гарэза, свавольнік, непаседа, той, хто брыкаецца, - асоба і жывёла’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| брыку́нчык | брыку́нчыкі | |
| брыку́нчыка | брыку́нчыкаў | |
| брыку́нчыку | брыку́нчыкам | |
| брыку́нчыка | брыку́нчыкаў | |
| брыку́нчыкам | брыку́нчыкамі | |
| брыку́нчыку | брыку́нчыках |
Крыніцы:
брыку́нчык
‘гарэза, свавольнік, непаседа, той, хто брыкаецца, - асоба і жывёла’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| брыку́нчык | брыку́нчыкі | |
| брыку́нчыка | брыку́нчыкаў | |
| брыку́нчыку | брыку́нчыкам | |
| брыку́нчыка | брыку́нчыкаў | |
| брыку́нчыкам | брыку́нчыкамі | |
| брыку́нчыку | брыку́нчыках |
Крыніцы:
брыку́ха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| брыку́ха | брыку́хі | |
| брыку́хі | брыку́х | |
| брыку́се | брыку́хам | |
| брыку́ху | брыку́х | |
| брыку́хай брыку́хаю |
брыку́хамі | |
| брыку́се | брыку́хах |
Крыніцы:
брыле́віцкі
прыметнік, адносны
| брыле́віцкі | брыле́віцкая | брыле́віцкае | брыле́віцкія | |
| брыле́віцкага | брыле́віцкай брыле́віцкае |
брыле́віцкага | брыле́віцкіх | |
| брыле́віцкаму | брыле́віцкай | брыле́віцкаму | брыле́віцкім | |
| брыле́віцкі ( брыле́віцкага ( |
брыле́віцкую | брыле́віцкае | брыле́віцкія ( брыле́віцкіх ( |
|
| брыле́віцкім | брыле́віцкай брыле́віцкаю |
брыле́віцкім | брыле́віцкімі | |
| брыле́віцкім | брыле́віцкай | брыле́віцкім | брыле́віцкіх | |
Крыніцы:
брыле́ўскі
прыметнік, адносны
| брыле́ўскі | брыле́ўская | брыле́ўскае | брыле́ўскія | |
| брыле́ўскага | брыле́ўскай брыле́ўскае |
брыле́ўскага | брыле́ўскіх | |
| брыле́ўскаму | брыле́ўскай | брыле́ўскаму | брыле́ўскім | |
| брыле́ўскі ( брыле́ўскага ( |
брыле́ўскую | брыле́ўскае | брыле́ўскія ( брыле́ўскіх ( |
|
| брыле́ўскім | брыле́ўскай брыле́ўскаю |
брыле́ўскім | брыле́ўскімі | |
| брыле́ўскім | брыле́ўскай | брыле́ўскім | брыле́ўскіх | |
Крыніцы:
Бры́леўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Бры́леўшчына | |
| Бры́леўшчыны | |
| Бры́леўшчыне | |
| Бры́леўшчыну | |
| Бры́леўшчынай Бры́леўшчынаю |
|
| Бры́леўшчыне |
Брылё́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Брылё́ва | |
| Брылё́ва | |
| Брылё́ву | |
| Брылё́ва | |
| Брылё́вам | |
| Брылё́ве |