Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

брызэ́левы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. брызэ́левы брызэ́левая брызэ́левае брызэ́левыя
Р. брызэ́левага брызэ́левай
брызэ́левае
брызэ́левага брызэ́левых
Д. брызэ́леваму брызэ́левай брызэ́леваму брызэ́левым
В. брызэ́левы (неадуш.)
брызэ́левага (адуш.)
брызэ́левую брызэ́левае брызэ́левыя (неадуш.)
брызэ́левых (адуш.)
Т. брызэ́левым брызэ́левай
брызэ́леваю
брызэ́левым брызэ́левымі
М. брызэ́левым брызэ́левай брызэ́левым брызэ́левых

Крыніцы: piskunou2012.

брызэ́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. брызэ́льны брызэ́льная брызэ́льнае брызэ́льныя
Р. брызэ́льнага брызэ́льнай
брызэ́льнае
брызэ́льнага брызэ́льных
Д. брызэ́льнаму брызэ́льнай брызэ́льнаму брызэ́льным
В. брызэ́льны (неадуш.)
брызэ́льнага (адуш.)
брызэ́льную брызэ́льнае брызэ́льныя (неадуш.)
брызэ́льных (адуш.)
Т. брызэ́льным брызэ́льнай
брызэ́льнаю
брызэ́льным брызэ́льнымі
М. брызэ́льным брызэ́льнай брызэ́льным брызэ́льных

Крыніцы: piskunou2012.

брызянто́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. брызянто́ўка брызянто́ўкі
Р. брызянто́ўкі брызянто́вак
Д. брызянто́ўцы брызянто́ўкам
В. брызянто́ўку брызянто́ўкі
Т. брызянто́ўкай
брызянто́ўкаю
брызянто́ўкамі
М. брызянто́ўцы брызянто́ўках

Крыніцы: tsbm1984.

бры́к

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

брыка́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. брыка́нне
Р. брыка́ння
Д. брыка́нню
В. брыка́нне
Т. брыка́ннем
М. брыка́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

брыкану́ць

‘ускінуць ногі; ударыць задняй нагой (нагамі) каго-небудзь (пра капытных жывёл)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. брыкану́ брыканё́м
2-я ас. брыкане́ш брыканяце́
3-я ас. брыкане́ брыкану́ць
Прошлы час
м. брыкану́ў брыкану́лі
ж. брыкану́ла
н. брыкану́ла
Загадны лад
2-я ас. брыкані́ брыкані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час брыкану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

брыка́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. брыка́юся брыка́емся
2-я ас. брыка́ешся брыка́ецеся
3-я ас. брыка́ецца брыка́юцца
Прошлы час
м. брыка́ўся брыка́ліся
ж. брыка́лася
н. брыка́лася
Загадны лад
2-я ас. брыка́йся брыка́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час брыка́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бры́каць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. бры́каю бры́каем
2-я ас. бры́каеш бры́каеце
3-я ас. бры́кае бры́каюць
Прошлы час
м. бры́каў бры́калі
ж. бры́кала
н. бры́кала
Загадны лад
2-я ас. бры́кай бры́кайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час бры́каючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

брыка́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. брыка́ю брыка́ем
2-я ас. брыка́еш брыка́еце
3-я ас. брыка́е брыка́юць
Прошлы час
м. брыка́ў брыка́лі
ж. брыка́ла
н. брыка́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час брыка́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

брыке́т

‘адна плітка, цаглінка’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. брыке́т брыке́ты
Р. брыке́та брыке́таў
Д. брыке́ту брыке́там
В. брыке́т брыке́ты
Т. брыке́там брыке́тамі
М. брыке́це брыке́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.