брухамо́ўства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| брухамо́ўства | |
| брухамо́ўства | |
| брухамо́ўству | |
| брухамо́ўства | |
| брухамо́ўствам | |
| брухамо́ўстве |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннібруха́ніцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| бруха́нюся | бруха́німся | |
| бруха́нішся | бруха́ніцеся | |
| бруха́ніцца | бруха́няцца | |
| Прошлы час | ||
| бруха́ніўся | бруха́ніліся | |
| бруха́нілася | ||
| бруха́нілася | ||
| Загадны лад | ||
| бруха́нься | бруха́ньцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| бруха́нячыся | ||
Крыніцы:
бруха́ніць
‘наядацца, набіваць жывот (бруханіць пуза)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| бруха́ню | бруха́нім | |
| бруха́ніш | бруха́ніце | |
| бруха́ніць | бруха́няць | |
| Прошлы час | ||
| бруха́ніў | бруха́нілі | |
| бруха́ніла | ||
| бруха́ніла | ||
| Загадны лад | ||
| бруха́нь | бруха́ньце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| бруха́нячы | ||
Крыніцы:
брухано́гія
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| брухано́гія | |
| брухано́гіх | |
| брухано́гім | |
| брухано́гіх | |
| брухано́гімі | |
| брухано́гіх |
Крыніцы:
бруха́сты
прыметнік, якасны
| бруха́сты | бруха́стая | бруха́стае | бруха́стыя | |
| бруха́стага | бруха́стай бруха́стае |
бруха́стага | бруха́стых | |
| бруха́стаму | бруха́стай | бруха́стаму | бруха́стым | |
| бруха́сты ( бруха́стага ( |
бруха́стую | бруха́стае | бруха́стыя ( бруха́стых ( |
|
| бруха́стым | бруха́стай бруха́стаю |
бруха́стым | бруха́стымі | |
| бруха́стым | бруха́стай | бруха́стым | бруха́стых | |
Крыніцы:
бруха́ты
прыметнік, якасны
| бруха́ты | бруха́тая | бруха́тае | бруха́тыя | |
| бруха́тага | бруха́тай бруха́тае |
бруха́тага | бруха́тых | |
| бруха́таму | бруха́тай | бруха́таму | бруха́тым | |
| бруха́ты ( бруха́тага ( |
бруха́тую | бруха́тае | бруха́тыя ( бруха́тых ( |
|
| бруха́тым | бруха́тай бруха́таю |
бруха́тым | бруха́тымі | |
| бруха́тым | бруха́тай | бруха́тым | бруха́тых | |
Крыніцы:
Брухаўцы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Брухаўцы́ | |
| Брухаўцо́ў | |
| Брухаўца́м | |
| Брухаўцы́ | |
| Брухаўца́мі | |
| Брухаўца́х |
брухаце́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| брухаце́ю | брухаце́ем | |
| брухаце́еш | брухаце́еце | |
| брухаце́е | брухаце́юць | |
| Прошлы час | ||
| брухаце́ў | брухаце́лі | |
| брухаце́ла | ||
| брухаце́ла | ||
| Загадны лад | ||
| брухаце́й | брухаце́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| брухаце́ючы | ||
Крыніцы:
бруха́ч
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| бруха́ч | брухачы́ | |
| брухача́ | брухачо́ў | |
| брухачу́ | брухача́м | |
| брухача́ | брухачо́ў | |
| брухачо́м | брухача́мі | |
| брухачу́ | брухача́х |
Крыніцы:
бруцэлё́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| бруцэлё́з | |
| бруцэлё́зу | |
| бруцэлё́зу | |
| бруцэлё́з | |
| бруцэлё́зам | |
| бруцэлё́зе |
Крыніцы: