Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

заі́мка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. заі́мка заі́мкі
Р. заі́мкі заі́мак
Д. заі́мцы заі́мкам
В. заі́мку заі́мкі
Т. заі́мкай
заі́мкаю		 заі́мкамі
М. заі́мцы заі́мках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заімпанава́ць

‘пачаць імпанаваць - выклікаць павагу, падабацца каму-небудзь, чаму-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заімпану́ю заімпану́ем
2-я ас. заімпану́еш заімпану́еце
3-я ас. заімпану́е заімпану́юць
Прошлы час
м. заімпанава́ў заімпанава́лі
ж. заімпанава́ла
н. заімпанава́ла
Загадны лад
2-я ас. заімпану́й заімпану́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час заімпанава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

заімча́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заімчу́ся заімчы́мся
2-я ас. заімчы́шся заімчыце́ся
3-я ас. заімчы́цца заімча́цца
Прошлы час
м. заімча́ўся заімча́ліся
ж. заімча́лася
н. заімча́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час заімча́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

заімча́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заімчу́ заімчы́м
2-я ас. заімчы́ш заімчыце́
3-я ас. заімчы́ць заімча́ць
Прошлы час
м. заімча́ў заімча́лі
ж. заімча́ла
н. заімча́ла
Загадны лад
2-я ас. заімчы́ заімчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час заімча́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

заімшы́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. заімшы́цца заімша́цца
Прошлы час
м. заімшы́ўся заімшы́ліся
ж. заімшы́лася
н. заімшы́лася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

заімшэ́ласць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. заімшэ́ласць
Р. заімшэ́ласці
Д. заімшэ́ласці
В. заімшэ́ласць
Т. заімшэ́ласцю
М. заімшэ́ласці

Крыніцы: piskunou2012.

заімшэ́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заімшэ́лы заімшэ́лая заімшэ́лае заімшэ́лыя
Р. заімшэ́лага заімшэ́лай
заімшэ́лае		 заімшэ́лага заімшэ́лых
Д. заімшэ́ламу заімшэ́лай заімшэ́ламу заімшэ́лым
В. заімшэ́лы (неадуш.)
заімшэ́лага (адуш.)		 заімшэ́лую заімшэ́лае заімшэ́лыя (неадуш.)
заімшэ́лых (адуш.)
Т. заімшэ́лым заімшэ́лай
заімшэ́лаю		 заімшэ́лым заімшэ́лымі
М. заімшэ́лым заімшэ́лай заімшэ́лым заімшэ́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

заімшэ́ць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. заімшэ́е заімшэ́юць
Прошлы час
м. заімшэ́ў заімшэ́лі
ж. заімшэ́ла
н. заімшэ́ла

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

заінвентарызава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заінвентарызава́ны заінвентарызава́ная заінвентарызава́нае заінвентарызава́ныя
Р. заінвентарызава́нага заінвентарызава́най
заінвентарызава́нае		 заінвентарызава́нага заінвентарызава́ных
Д. заінвентарызава́наму заінвентарызава́най заінвентарызава́наму заінвентарызава́ным
В. заінвентарызава́ны (неадуш.)
заінвентарызава́нага (адуш.)		 заінвентарызава́ную заінвентарызава́нае заінвентарызава́ныя (неадуш.)
заінвентарызава́ных (адуш.)
Т. заінвентарызава́ным заінвентарызава́най
заінвентарызава́наю		 заінвентарызава́ным заінвентарызава́нымі
М. заінвентарызава́ным заінвентарызава́най заінвентарызава́ным заінвентарызава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

заінвентарызава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заінвентарызава́ны заінвентарызава́ная заінвентарызава́нае заінвентарызава́ныя
Р. заінвентарызава́нага заінвентарызава́най
заінвентарызава́нае		 заінвентарызава́нага заінвентарызава́ных
Д. заінвентарызава́наму заінвентарызава́най заінвентарызава́наму заінвентарызава́ным
В. заінвентарызава́ны (неадуш.)
заінвентарызава́нага (адуш.)		 заінвентарызава́ную заінвентарызава́нае заінвентарызава́ныя (неадуш.)
заінвентарызава́ных (адуш.)
Т. заінвентарызава́ным заінвентарызава́най
заінвентарызава́наю		 заінвентарызава́ным заінвентарызава́нымі
М. заінвентарызава́ным заінвентарызава́най заінвентарызава́ным заінвентарызава́ных

Кароткая форма: заінвентарызава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.