дастарха́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дастарха́н |
дастарха́ны |
| Р. |
дастарха́на |
дастарха́наў |
| Д. |
дастарха́ну |
дастарха́нам |
| В. |
дастарха́н |
дастарха́ны |
| Т. |
дастарха́нам |
дастарха́намі |
| М. |
дастарха́не |
дастарха́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дастарча́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дастарча́ны |
дастарча́ная |
дастарча́нае |
дастарча́ныя |
| Р. |
дастарча́нага |
дастарча́най дастарча́нае |
дастарча́нага |
дастарча́ных |
| Д. |
дастарча́наму |
дастарча́най |
дастарча́наму |
дастарча́ным |
| В. |
дастарча́ны (неадуш.) дастарча́нага (адуш.) |
дастарча́ную |
дастарча́нае |
дастарча́ныя (неадуш.) дастарча́ных (адуш.) |
| Т. |
дастарча́ным |
дастарча́най дастарча́наю |
дастарча́ным |
дастарча́нымі |
| М. |
дастарча́ным |
дастарча́най |
дастарча́ным |
дастарча́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
дастарча́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дастарча́ю |
дастарча́ем |
| 2-я ас. |
дастарча́еш |
дастарча́еце |
| 3-я ас. |
дастарча́е |
дастарча́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дастарча́ў |
дастарча́лі |
| ж. |
дастарча́ла |
| н. |
дастарча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дастарча́й |
дастарча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дастарча́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
даста́рчыць
‘здабыць што-небудзь з цяжкасцю, вялікім стараннем’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даста́рчу |
даста́рчым |
| 2-я ас. |
даста́рчыш |
даста́рчыце |
| 3-я ас. |
даста́рчыць |
даста́рчаць |
| Прошлы час |
| м. |
даста́рчыў |
даста́рчылі |
| ж. |
даста́рчыла |
| н. |
даста́рчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даста́рчы |
даста́рчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
даста́рчыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дастаршынява́ць
‘скончыць старшынстваваць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дастаршыню́ю |
дастаршыню́ем |
| 2-я ас. |
дастаршыню́еш |
дастаршыню́еце |
| 3-я ас. |
дастаршыню́е |
дастаршыню́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дастаршынява́ў |
дастаршынява́лі |
| ж. |
дастаршынява́ла |
| н. |
дастаршынява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дастаршыню́й |
дастаршыню́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дастаршынява́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дастасава́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дастасава́льнасць |
| Р. |
дастасава́льнасці |
| Д. |
дастасава́льнасці |
| В. |
дастасава́льнасць |
| Т. |
дастасава́льнасцю |
| М. |
дастасава́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дастасава́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дастасава́льны |
дастасава́льная |
дастасава́льнае |
дастасава́льныя |
| Р. |
дастасава́льнага |
дастасава́льнай дастасава́льнае |
дастасава́льнага |
дастасава́льных |
| Д. |
дастасава́льнаму |
дастасава́льнай |
дастасава́льнаму |
дастасава́льным |
| В. |
дастасава́льны (неадуш.) дастасава́льнага (адуш.) |
дастасава́льную |
дастасава́льнае |
дастасава́льныя (неадуш.) дастасава́льных (адуш.) |
| Т. |
дастасава́льным |
дастасава́льнай дастасава́льнаю |
дастасава́льным |
дастасава́льнымі |
| М. |
дастасава́льным |
дастасава́льнай |
дастасава́льным |
дастасава́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дастасава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дастасава́насць |
| Р. |
дастасава́насці |
| Д. |
дастасава́насці |
| В. |
дастасава́насць |
| Т. |
дастасава́насцю |
| М. |
дастасава́насці |
Крыніцы:
piskunou2012.