Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвклмнопрсуфхыэю

трафала́ксіс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. трафала́ксіс трафала́ксісы
Р. трафала́ксісу трафала́ксісаў
Д. трафала́ксісу трафала́ксісам
В. трафала́ксіс трафала́ксісы
Т. трафала́ксісам трафала́ксісамі
М. трафала́ксісе трафала́ксісах

Крыніцы: piskunou2012.

трафальга́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трафальга́рскі трафальга́рская трафальга́рскае трафальга́рскія
Р. трафальга́рскага трафальга́рскай
трафальга́рскае		 трафальга́рскага трафальга́рскіх
Д. трафальга́рскаму трафальга́рскай трафальга́рскаму трафальга́рскім
В. трафальга́рскі (неадуш.)
трафальга́рскага (адуш.)		 трафальга́рскую трафальга́рскае трафальга́рскія (неадуш.)
трафальга́рскіх (адуш.)
Т. трафальга́рскім трафальга́рскай
трафальга́рскаю		 трафальга́рскім трафальга́рскімі
М. трафальга́рскім трафальга́рскай трафальга́рскім трафальга́рскіх

Крыніцы: piskunou2012.

трафарэ́т

‘агульнапрыняты ўзор; шаблон’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. трафарэ́т
Р. трафарэ́ту
Д. трафарэ́ту
В. трафарэ́т
Т. трафарэ́там
М. трафарэ́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трафарэ́т

‘прылада’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. трафарэ́т трафарэ́ты
Р. трафарэ́та трафарэ́таў
Д. трафарэ́ту трафарэ́там
В. трафарэ́т трафарэ́ты
Т. трафарэ́там трафарэ́тамі
М. трафарэ́це трафарэ́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трафарэ́тка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. трафарэ́тка трафарэ́ткі
Р. трафарэ́ткі трафарэ́так
Д. трафарэ́тцы трафарэ́ткам
В. трафарэ́тку трафарэ́ткі
Т. трафарэ́ткай
трафарэ́ткаю		 трафарэ́ткамі
М. трафарэ́тцы трафарэ́тках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трафарэ́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
трафарэ́тна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

трафарэ́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. трафарэ́тнасць
Р. трафарэ́тнасці
Д. трафарэ́тнасці
В. трафарэ́тнасць
Т. трафарэ́тнасцю
М. трафарэ́тнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трафарэ́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трафарэ́тны трафарэ́тная трафарэ́тнае трафарэ́тныя
Р. трафарэ́тнага трафарэ́тнай
трафарэ́тнае		 трафарэ́тнага трафарэ́тных
Д. трафарэ́тнаму трафарэ́тнай трафарэ́тнаму трафарэ́тным
В. трафарэ́тны (неадуш.)
трафарэ́тнага (адуш.)		 трафарэ́тную трафарэ́тнае трафарэ́тныя (неадуш.)
трафарэ́тных (адуш.)
Т. трафарэ́тным трафарэ́тнай
трафарэ́тнаю		 трафарэ́тным трафарэ́тнымі
М. трафарэ́тным трафарэ́тнай трафарэ́тным трафарэ́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трафарэ́тчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. трафарэ́тчык трафарэ́тчыкі
Р. трафарэ́тчыка трафарэ́тчыкаў
Д. трафарэ́тчыку трафарэ́тчыкам
В. трафарэ́тчыка трафарэ́тчыкаў
Т. трафарэ́тчыкам трафарэ́тчыкамі
М. трафарэ́тчыку трафарэ́тчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

трафарэ́тчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. трафарэ́тчыца трафарэ́тчыцы
Р. трафарэ́тчыцы трафарэ́тчыц
Д. трафарэ́тчыцы трафарэ́тчыцам
В. трафарэ́тчыцу трафарэ́тчыц
Т. трафарэ́тчыцай
трафарэ́тчыцаю		 трафарэ́тчыцамі
М. трафарэ́тчыцы трафарэ́тчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.