трафарэ́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| трафарэ́тка | трафарэ́ткі | |
| трафарэ́ткі | трафарэ́так | |
| трафарэ́тцы | трафарэ́ткам | |
| трафарэ́тку | трафарэ́ткі | |
| трафарэ́ткай трафарэ́ткаю |
трафарэ́ткамі | |
| трафарэ́тцы | трафарэ́тках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)