Verbum

анлайнавы слоўнік

Чамяры́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

чамяры́скі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чамяры́скі	чамяры́ская	чамяры́скае	чамяры́скія
Р.	чамяры́скага	чамяры́скай чамяры́скае	чамяры́скага	чамяры́скіх
Д.	чамяры́скаму	чамяры́скай	чамяры́скаму	чамяры́скім
В.	чамяры́скі (неадуш.) чамяры́скага (адуш.)	чамяры́скую	чамяры́скае	чамяры́скія (неадуш.) чамяры́скіх (адуш.)
Т.	чамяры́скім	чамяры́скай чамяры́скаю	чамяры́скім	чамяры́скімі
М.	чамяры́скім	чамяры́скай	чамяры́скім	чамяры́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

Чамяры́сы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

чамяры́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Чамяры́чнае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

чамяры́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чамяры́чны	чамяры́чная	чамяры́чнае	чамяры́чныя
Р.	чамяры́чнага	чамяры́чнай чамяры́чнае	чамяры́чнага	чамяры́чных
Д.	чамяры́чнаму	чамяры́чнай	чамяры́чнаму	чамяры́чным
В.	чамяры́чны (неадуш.) чамяры́чнага (адуш.)	чамяры́чную	чамяры́чнае	чамяры́чныя (неадуш.) чамяры́чных (адуш.)
Т.	чамяры́чным	чамяры́чнай чамяры́чнаю	чамяры́чным	чамяры́чнымі
М.	чамяры́чным	чамяры́чнай	чамяры́чным	чамяры́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Чамяры́чына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне