мучы́целька
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| мучы́целька | мучы́целькі | |
| мучы́целькі | мучы́целек | |
| мучы́цельцы | мучы́целькам | |
| мучы́цельку | мучы́целек | |
| мучы́целькай мучы́целькаю |
мучы́целькамі | |
| мучы́цельцы | мучы́цельках |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннімучы́цельскі
прыметнік, адносны
| мучы́цельскі | мучы́цельская | мучы́цельскае | мучы́цельскія | |
| мучы́цельскага | мучы́цельскай мучы́цельскае |
мучы́цельскага | мучы́цельскіх | |
| мучы́цельскаму | мучы́цельскай | мучы́цельскаму | мучы́цельскім | |
| мучы́цельскі | мучы́цельскую | мучы́цельскае | мучы́цельскія | |
| мучы́цельскім | мучы́цельскай мучы́цельскаю |
мучы́цельскім | мучы́цельскімі | |
| мучы́цельскім | мучы́цельскай | мучы́цельскім | мучы́цельскіх | |
Крыніцы:
му́чыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| му́чуся | му́чымся | |
| му́чышся | му́чыцеся | |
| му́чыцца | му́чацца | |
| Прошлы час | ||
| му́чыўся | му́чыліся | |
| му́чылася | ||
| му́чылася | ||
| Загадны лад | ||
| му́чся | му́чцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| му́чачыся | ||
Крыніцы:
му́чыць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| му́чу | му́чым | |
| му́чыш | му́чыце | |
| му́чыць | му́чаць | |
| Прошлы час | ||
| му́чыў | му́чылі | |
| му́чыла | ||
| му́чыла | ||
| Загадны лад | ||
| му́ч | му́чце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| му́чачы | ||
Крыніцы:
мучэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| мучэ́нне | мучэ́нні | |
| мучэ́ння | мучэ́нняў | |
| мучэ́нню | мучэ́нням | |
| мучэ́нне | мучэ́нні | |
| мучэ́ннем | мучэ́ннямі | |
| мучэ́нні | мучэ́ннях |
Крыніцы: