Verbum

анлайнавы слоўнік

аце́сліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
аце́сліва	аце́слівей	-

аце́слівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аце́слівы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аце́слівы	аце́слівая	аце́слівае	аце́слівыя
Р.	аце́слівага	аце́слівай аце́слівае	аце́слівага	аце́слівых
Д.	аце́сліваму	аце́слівай	аце́сліваму	аце́слівым
В.	аце́слівы (неадуш.) аце́слівага (адуш.)	аце́слівую	аце́слівае	аце́слівыя (неадуш.) аце́слівых (адуш.)
Т.	аце́слівым	аце́слівай аце́сліваю	аце́слівым	аце́слівымі
М.	аце́слівым	аце́слівай	аце́слівым	аце́слівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аце́сліўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

а́цець

‘ацець каму-небудзь і без прамога дапаўнення (маці ацець не навучыла)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.