расчу́хваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расчу́хваю |
расчу́хваем |
| 2-я ас. |
расчу́хваеш |
расчу́хваеце |
| 3-я ас. |
расчу́хвае |
расчу́хваюць |
| Прошлы час |
| м. |
расчу́хваў |
расчу́хвалі |
| ж. |
расчу́хвала |
| н. |
расчу́хвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
расчу́хвай |
расчу́хвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
расчу́хваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
расчу́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расчу́ю |
расчу́ем |
| 2-я ас. |
расчу́еш |
расчу́еце |
| 3-я ас. |
расчу́е |
расчу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
расчу́ў |
расчу́лі |
| ж. |
расчу́ла |
| н. |
расчу́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
расчу́й |
расчу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
расчу́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
расчыкры́жыць
‘разрэзаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расчыкры́жу |
расчыкры́жым |
| 2-я ас. |
расчыкры́жыш |
расчыкры́жыце |
| 3-я ас. |
расчыкры́жыць |
расчыкры́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
расчыкры́жыў |
расчыкры́жылі |
| ж. |
расчыкры́жыла |
| н. |
расчыкры́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
расчыкры́ж |
расчыкры́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
расчыкры́жыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
расчына́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
расчына́нне |
| Р. |
расчына́ння |
| Д. |
расчына́нню |
| В. |
расчына́нне |
| Т. |
расчына́ннем |
| М. |
расчына́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
расчына́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
расчына́ецца |
расчына́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
расчына́ўся |
расчына́ліся |
| ж. |
расчына́лася |
| н. |
расчына́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
расчына́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расчына́ю |
расчына́ем |
| 2-я ас. |
расчына́еш |
расчына́еце |
| 3-я ас. |
расчына́е |
расчына́юць |
| Прошлы час |
| м. |
расчына́ў |
расчына́лі |
| ж. |
расчына́ла |
| н. |
расчына́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
расчына́й |
расчына́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
расчына́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
расчыне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
расчыне́нне |
| Р. |
расчыне́ння |
| Д. |
расчыне́нню |
| В. |
расчыне́нне |
| Т. |
расчыне́ннем |
| М. |
расчыне́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
расчы́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
расчы́нены |
расчы́неная |
расчы́ненае |
расчы́неныя |
| Р. |
расчы́ненага |
расчы́ненай расчы́ненае |
расчы́ненага |
расчы́неных |
| Д. |
расчы́ненаму |
расчы́ненай |
расчы́ненаму |
расчы́неным |
| В. |
расчы́нены (неадуш.) расчы́ненага (адуш.) |
расчы́неную |
расчы́ненае |
расчы́неныя (неадуш.) расчы́неных (адуш.) |
| Т. |
расчы́неным |
расчы́ненай расчы́ненаю |
расчы́неным |
расчы́ненымі |
| М. |
расчы́неным |
расчы́ненай |
расчы́неным |
расчы́неных |
Кароткая форма: расчы́нена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
расчыні́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
расчы́ніцца |
расчы́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
расчыні́ўся |
расчыні́ліся |
| ж. |
расчыні́лася |
| н. |
расчыні́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.