заза́шчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заза́шчаны |
заза́шчаная |
заза́шчанае |
заза́шчаныя |
| Р. |
заза́шчанага |
заза́шчанай заза́шчанае |
заза́шчанага |
заза́шчаных |
| Д. |
заза́шчанаму |
заза́шчанай |
заза́шчанаму |
заза́шчаным |
| В. |
заза́шчаны (неадуш.) заза́шчанага (адуш.) |
заза́шчаную |
заза́шчанае |
заза́шчаныя (неадуш.) заза́шчаных (адуш.) |
| Т. |
заза́шчаным |
заза́шчанай заза́шчанаю |
заза́шчаным |
заза́шчанымі |
| М. |
заза́шчаным |
заза́шчанай |
заза́шчаным |
заза́шчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазбіра́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зазбіра́юся |
зазбіра́емся |
| 2-я ас. |
зазбіра́ешся |
зазбіра́ецеся |
| 3-я ас. |
зазбіра́ецца |
зазбіра́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
зазбіра́ўся |
зазбіра́ліся |
| ж. |
зазбіра́лася |
| н. |
зазбіра́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зазбіра́йся |
зазбіра́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зазбіра́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазвані́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зазваню́ |
зазво́нім |
| 2-я ас. |
зазво́ніш |
зазво́ніце |
| 3-я ас. |
зазво́ніць |
зазво́няць |
| Прошлы час |
| м. |
зазвані́ў |
зазвані́лі |
| ж. |
зазвані́ла |
| н. |
зазвані́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зазвані́ |
зазвані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зазвані́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зазва́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зазва́ны |
зазва́ная |
зазва́нае |
зазва́ныя |
| Р. |
зазва́нага |
зазва́най зазва́нае |
зазва́нага |
зазва́ных |
| Д. |
зазва́наму |
зазва́най |
зазва́наму |
зазва́ным |
| В. |
зазва́ны (неадуш.) зазва́нага (адуш.) |
зазва́ную |
зазва́нае |
зазва́ныя (неадуш.) зазва́ных (адуш.) |
| Т. |
зазва́ным |
зазва́най зазва́наю |
зазва́ным |
зазва́нымі |
| М. |
зазва́ным |
зазва́най |
зазва́ным |
зазва́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зазва́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зазва́ны |
зазва́ная |
зазва́нае |
зазва́ныя |
| Р. |
зазва́нага |
зазва́най зазва́нае |
зазва́нага |
зазва́ных |
| Д. |
зазва́наму |
зазва́най |
зазва́наму |
зазва́ным |
| В. |
зазва́ны (неадуш.) зазва́нага (адуш.) |
зазва́ную |
зазва́нае |
зазва́ныя (неадуш.) зазва́ных (адуш.) |
| Т. |
зазва́ным |
зазва́най зазва́наю |
зазва́ным |
зазва́нымі |
| М. |
зазва́ным |
зазва́най |
зазва́ным |
зазва́ных |
Кароткая форма: зазва́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зазва́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зазаву́ |
зазавё́м |
| 2-я ас. |
зазаве́ш |
зазавяце́ |
| 3-я ас. |
зазаве́ |
зазаву́ць |
| Прошлы час |
| м. |
зазва́ў |
зазва́лі |
| ж. |
зазва́ла |
| н. |
зазва́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зазаві́ |
зазаві́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зазва́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зазвіне́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зазвіні́ць |
зазвіня́ць |
| Прошлы час |
| м. |
зазвіне́ў |
зазвіне́лі |
| ж. |
зазвіне́ла |
| н. |
зазвіне́ла |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зазвыча́ены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зазвыча́ены |
зазвыча́еная |
зазвыча́енае |
зазвыча́еныя |
| Р. |
зазвыча́енага |
зазвыча́енай зазвыча́енае |
зазвыча́енага |
зазвыча́еных |
| Д. |
зазвыча́енаму |
зазвыча́енай |
зазвыча́енаму |
зазвыча́еным |
| В. |
зазвыча́ены (неадуш.) зазвыча́енага (адуш.) |
зазвыча́еную |
зазвыча́енае |
зазвыча́еныя (неадуш.) зазвыча́еных (адуш.) |
| Т. |
зазвыча́еным |
зазвыча́енай зазвыча́енаю |
зазвыча́еным |
зазвыча́енымі |
| М. |
зазвыча́еным |
зазвыча́енай |
зазвыча́еным |
зазвыча́еных |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазвыча́іцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зазвыча́юся |
зазвыча́імся |
| 2-я ас. |
зазвыча́ішся |
зазвыча́іцеся |
| 3-я ас. |
зазвыча́іцца |
зазвыча́яцца |
| Прошлы час |
| м. |
зазвыча́іўся |
зазвыча́іліся |
| ж. |
зазвыча́ілася |
| н. |
зазвыча́ілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зазвыча́іўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
зазвыча́іць
‘увесці што-небудзь у звычай’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зазвыча́ю |
зазвыча́ім |
| 2-я ас. |
зазвыча́іш |
зазвыча́іце |
| 3-я ас. |
зазвыча́іць |
зазвыча́яць |
| Прошлы час |
| м. |
зазвыча́іў |
зазвыча́ілі |
| ж. |
зазвыча́іла |
| н. |
зазвыча́іла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зазвыча́й |
зазвыча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зазвыча́іўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.