Verbum

анлайнавы слоўнік

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а г д е ё і о у ы ь э ю я

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ў ф х ц ч ш э ю я -

набі́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	набі́тасць
Р.	набі́тасці
Д.	набі́тасці
В.	набі́тасць
Т.	набі́тасцю
М.	набі́тасці

Крыніцы: piskunou2012.

набі́ты

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	набі́ты	набі́тая	набі́тае	набі́тыя
Р.	набі́тага	набі́тай набі́тае	набі́тага	набі́тых
Д.	набі́таму	набі́тай	набі́таму	набі́тым
В.	набі́ты (неадуш.) набі́тага (адуш.)	набі́тую	набі́тае	набі́тыя (неадуш.) набі́тых (адуш.)
Т.	набі́тым	набі́тай набі́таю	набі́тым	набі́тымі
М.	набі́тым	набі́тай	набі́тым	набі́тых

Крыніцы: piskunou2012.

набі́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	набі́ты	набі́тая	набі́тае	набі́тыя
Р.	набі́тага	набі́тай набі́тае	набі́тага	набі́тых
Д.	набі́таму	набі́тай	набі́таму	набі́тым
В.	набі́ты (неадуш.) набі́тага (адуш.)	набі́тую	набі́тае	набі́тыя (неадуш.) набі́тых (адуш.)
Т.	набі́тым	набі́тай набі́таю	набі́тым	набі́тымі
М.	набі́тым	набі́тай	набі́тым	набі́тых

Кароткая форма: набі́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

набі́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	набі́ўка
Р.	набі́ўкі
Д.	набі́ўцы
В.	набі́ўку
Т.	набі́ўкай набі́ўкаю
М.	набі́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

набіўны́

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	набіўны́	набіўна́я	набіўно́е	набіўны́я
Р.	набіўно́га	набіўно́й набіўно́е	набіўно́га	набіўны́х
Д.	набіўно́му	набіўно́й	набіўно́му	набіўны́м
В.	набіўны́ (неадуш.) набіўно́га (адуш.)	набіўну́ю	набіўно́е	набіўны́я (неадуш.) набіўны́х (адуш.)
Т.	набіўны́м	набіўно́й набіўно́ю	набіўны́м	набіўны́мі
М.	набіўны́м	набіўно́й	набіўны́м	набіўны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

набі́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	набі́ўшчык	набі́ўшчыкі
Р.	набі́ўшчыка	набі́ўшчыкаў
Д.	набі́ўшчыку	набі́ўшчыкам
В.	набі́ўшчыка	набі́ўшчыкаў
Т.	набі́ўшчыкам	набі́ўшчыкамі
М.	набі́ўшчыку	набі́ўшчыках

Крыніцы: piskunou2012.

набі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	наб’ю́ся	наб’ё́мся
2-я ас.	наб’е́шся	наб’яце́ся
3-я ас.	наб’е́цца	наб’ю́цца
Прошлы час
м.	набі́ўся	набі́ліся
ж.	набі́лася
н.	набі́лася
Загадны лад
2-я ас.	набі́ся	набі́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час	набі́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

набі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	наб’ю́	наб’ё́м
2-я ас.	наб’е́ш	наб’яце́
3-я ас.	наб’е́	наб’ю́ць
Прошлы час
м.	набі́ў	набі́лі
ж.	набі́ла
н.	набі́ла
Загадны лад
2-я ас.	набі́	набі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час	набі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

наблажы́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	наблажу́	наблажы́м
2-я ас.	наблажы́ш	наблажыце́
3-я ас.	наблажы́ць	наблажа́ць
Прошлы час
м.	наблажы́ў	наблажы́лі
ж.	наблажы́ла
н.	наблажы́ла
Загадны лад
2-я ас.	наблажы́	наблажы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час	наблажы́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

наблазнава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	наблазну́ю	наблазну́ем
2-я ас.	наблазну́еш	наблазну́еце
3-я ас.	наблазну́е	наблазну́юць
Прошлы час
м.	наблазнава́ў	наблазнава́лі
ж.	наблазнава́ла
н.	наблазнава́ла
Загадны лад
2-я ас.	наблазну́й	наблазну́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	наблазнава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.