Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

узрэ́зваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. узрэ́зваю узрэ́зваем
2-я ас. узрэ́зваеш узрэ́зваеце
3-я ас. узрэ́звае узрэ́зваюць
Прошлы час
м. узрэ́зваў узрэ́звалі
ж. узрэ́звала
н. узрэ́звала
Загадны лад
2-я ас. узрэ́звай узрэ́звайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час узрэ́зваючы

Крыніцы: piskunou2012.

узрэ́х

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. узрэ́х узрэ́хі
Р. узрэ́ха узрэ́хаў
Д. узрэ́ху узрэ́хам
В. узрэ́х узрэ́хі
Т. узрэ́хам узрэ́хамі
М. узрэ́ху узрэ́хах

Крыніцы: piskunou2012.

узрэ́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. узрэ́цкі узрэ́цкая узрэ́цкае узрэ́цкія
Р. узрэ́цкага узрэ́цкай
узрэ́цкае		 узрэ́цкага узрэ́цкіх
Д. узрэ́цкаму узрэ́цкай узрэ́цкаму узрэ́цкім
В. узрэ́цкі (неадуш.)
узрэ́цкага (адуш.)		 узрэ́цкую узрэ́цкае узрэ́цкія (неадуш.)
узрэ́цкіх (адуш.)
Т. узрэ́цкім узрэ́цкай
узрэ́цкаю		 узрэ́цкім узрэ́цкімі
М. узрэ́цкім узрэ́цкай узрэ́цкім узрэ́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

узрэ́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. узрэ́чны узрэ́чная узрэ́чнае узрэ́чныя
Р. узрэ́чнага узрэ́чнай
узрэ́чнае		 узрэ́чнага узрэ́чных
Д. узрэ́чнаму узрэ́чнай узрэ́чнаму узрэ́чным
В. узрэ́чны (неадуш.)
узрэ́чнага (адуш.)		 узрэ́чную узрэ́чнае узрэ́чныя (неадуш.)
узрэ́чных (адуш.)
Т. узрэ́чным узрэ́чнай
узрэ́чнаю		 узрэ́чным узрэ́чнымі
М. узрэ́чным узрэ́чнай узрэ́чным узрэ́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Узрэ́чча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Узрэ́чча
Р. Узрэ́чча
Д. Узрэ́ччу
В. Узрэ́чча
Т. Узрэ́ччам
М. Узрэ́ччы

узуа́льна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
узуа́льна - -

Крыніцы: piskunou2012.

узуа́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. узуа́льнасць
Р. узуа́льнасці
Д. узуа́льнасці
В. узуа́льнасць
Т. узуа́льнасцю
М. узуа́льнасці

Крыніцы: piskunou2012.

узуа́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. узуа́льны узуа́льная узуа́льнае узуа́льныя
Р. узуа́льнага узуа́льнай
узуа́льнае		 узуа́льнага узуа́льных
Д. узуа́льнаму узуа́льнай узуа́льнаму узуа́льным
В. узуа́льны (неадуш.)
узуа́льнага (адуш.)		 узуа́льную узуа́льнае узуа́льныя (неадуш.)
узуа́льных (адуш.)
Т. узуа́льным узуа́льнай
узуа́льнаю		 узуа́льным узуа́льнымі
М. узуа́льным узуа́льнай узуа́льным узуа́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

узува́ць

‘абуваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. узува́ю узува́ем
2-я ас. узува́еш узува́еце
3-я ас. узува́е узува́юць
Прошлы час
м. узува́ў узува́лі
ж. узува́ла
н. узува́ла
Загадны лад
2-я ас. узува́й узува́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час узува́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

узурпава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. узурпава́ны узурпава́ная узурпава́нае узурпава́ныя
Р. узурпава́нага узурпава́най
узурпава́нае		 узурпава́нага узурпава́ных
Д. узурпава́наму узурпава́най узурпава́наму узурпава́ным
В. узурпава́ны (неадуш.)
узурпава́нага (адуш.)		 узурпава́ную узурпава́нае узурпава́ныя (неадуш.)
узурпава́ных (адуш.)
Т. узурпава́ным узурпава́най
узурпава́наю		 узурпава́ным узурпава́нымі
М. узурпава́ным узурпава́най узурпава́ным узурпава́ных

Крыніцы: piskunou2012.