Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

узры́вісты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. узры́вісты узры́вістая узры́вістае узры́вістыя
Р. узры́вістага узры́вістай
узры́вістае
узры́вістага узры́вістых
Д. узры́вістаму узры́вістай узры́вістаму узры́вістым
В. узры́вісты (неадуш.)
узры́вістага (адуш.)
узры́вістую узры́вістае узры́вістыя (неадуш.)
узры́вістых (адуш.)
Т. узры́вістым узры́вістай
узры́вістаю
узры́вістым узры́вістымі
М. узры́вістым узры́вістай узры́вістым узры́вістых

Крыніцы: piskunou2012.

узры́гацца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. узры́гаюся узры́гаемся
2-я ас. узры́гаешся узры́гаецеся
3-я ас. узры́гаецца узры́гаюцца
Прошлы час
м. узры́гаўся узры́галіся
ж. узры́галася
н. узры́галася
Загадны лад
2-я ас. узры́гайся узры́гайцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час узры́гаўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

узры́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. узры́ты узры́тая узры́тае узры́тыя
Р. узры́тага узры́тай
узры́тае
узры́тага узры́тых
Д. узры́таму узры́тай узры́таму узры́тым
В. узры́ты (неадуш.)
узры́тага (адуш.)
узры́тую узры́тае узры́тыя (неадуш.)
узры́тых (адуш.)
Т. узры́тым узры́тай
узры́таю
узры́тым узры́тымі
М. узры́тым узры́тай узры́тым узры́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

узры́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. узры́ты узры́тая узры́тае узры́тыя
Р. узры́тага узры́тай
узры́тае
узры́тага узры́тых
Д. узры́таму узры́тай узры́таму узры́тым
В. узры́ты (неадуш.)
узры́тага (адуш.)
узры́тую узры́тае узры́тыя (неадуш.)
узры́тых (адуш.)
Т. узры́тым узры́тай
узры́таю
узры́тым узры́тымі
М. узры́тым узры́тай узры́тым узры́тых

Кароткая форма: узры́та.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

узры́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. узры́ў узры́вы
Р. узры́ву узры́ваў
Д. узры́ву узры́вам
В. узры́ў узры́вы
Т. узры́вам узры́вамі
М. узры́ве узры́вах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

узрыўні́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. узрыўні́к узрыўнікі́
Р. узрыўніка́ узрыўніко́ў
Д. узрыўніку́ узрыўніка́м
В. узрыўніка́ узрыўніко́ў
Т. узрыўніко́м узрыўніка́мі
М. узрыўніку́ узрыўніка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

узрыўны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. узрыўны́ узрыўна́я узрыўно́е узрыўны́я
Р. узрыўно́га узрыўно́й
узрыўно́е
узрыўно́га узрыўны́х
Д. узрыўно́му узрыўно́й узрыўно́му узрыўны́м
В. узрыўны́ (неадуш.)
узрыўно́га (адуш.)
узрыўну́ю узрыўно́е узрыўны́я (неадуш.)
узрыўны́х (адуш.)
Т. узрыўны́м узрыўно́й
узрыўно́ю
узрыўны́м узрыўны́мі
М. узрыўны́м узрыўно́й узрыўны́м узрыўны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

узрыўча́тка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. узрыўча́тка
Р. узрыўча́ткі
Д. узрыўча́тцы
В. узрыўча́тку
Т. узрыўча́ткай
узрыўча́ткаю
М. узрыўча́тцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

узры́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. узры́ўшчык узры́ўшчыкі
Р. узры́ўшчыка узры́ўшчыкаў
Д. узры́ўшчыку узры́ўшчыкам
В. узры́ўшчыка узры́ўшчыкаў
Т. узры́ўшчыкам узры́ўшчыкамі
М. узры́ўшчыку узры́ўшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

узрыхле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. узрыхле́нне
Р. узрыхле́ння
Д. узрыхле́нню
В. узрыхле́нне
Т. узрыхле́ннем
М. узрыхле́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.