выму́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выму́чваю |
выму́чваем |
| 2-я ас. |
выму́чваеш |
выму́чваеце |
| 3-я ас. |
выму́чвае |
выму́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выму́чваў |
выму́чвалі |
| ж. |
выму́чвала |
| н. |
выму́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выму́чвай |
выму́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выму́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́мучыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́мучу |
вы́мучым |
| 2-я ас. |
вы́мучыш |
вы́мучыце |
| 3-я ас. |
вы́мучыць |
вы́мучаць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́мучыў |
вы́мучылі |
| ж. |
вы́мучыла |
| н. |
вы́мучыла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́мучыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́мушана
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| вы́мушана |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́мушанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вы́мушанасць |
| Р. |
вы́мушанасці |
| Д. |
вы́мушанасці |
| В. |
вы́мушанасць |
| Т. |
вы́мушанасцю |
| М. |
вы́мушанасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.
вы́мушаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́мушаны |
вы́мушаная |
вы́мушанае |
вы́мушаныя |
| Р. |
вы́мушанага |
вы́мушанай вы́мушанае |
вы́мушанага |
вы́мушаных |
| Д. |
вы́мушанаму |
вы́мушанай |
вы́мушанаму |
вы́мушаным |
| В. |
вы́мушаны (неадуш.) вы́мушанага (адуш.) |
вы́мушаную |
вы́мушанае |
вы́мушаныя (неадуш.) вы́мушаных (адуш.) |
| Т. |
вы́мушаным |
вы́мушанай вы́мушанаю |
вы́мушаным |
вы́мушанымі |
| М. |
вы́мушаным |
вы́мушанай |
вы́мушаным |
вы́мушаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́мушаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́мушаны |
вы́мушаная |
вы́мушанае |
вы́мушаныя |
| Р. |
вы́мушанага |
вы́мушанай вы́мушанае |
вы́мушанага |
вы́мушаных |
| Д. |
вы́мушанаму |
вы́мушанай |
вы́мушанаму |
вы́мушаным |
| В. |
вы́мушаны (неадуш.) вы́мушанага (адуш.) |
вы́мушаную |
вы́мушанае |
вы́мушаныя (неадуш.) вы́мушаных (адуш.) |
| Т. |
вы́мушаным |
вы́мушанай вы́мушанаю |
вы́мушаным |
вы́мушанымі |
| М. |
вы́мушаным |
вы́мушанай |
вы́мушаным |
вы́мушаных |
Кароткая форма: вы́мушана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вымуша́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
вымуша́ецца |
вымуша́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
вымуша́ўся |
вымуша́ліся |
| ж. |
вымуша́лася |
| н. |
вымуша́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вымуша́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вымуша́ю |
вымуша́ем |
| 2-я ас. |
вымуша́еш |
вымуша́еце |
| 3-я ас. |
вымуша́е |
вымуша́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вымуша́ў |
вымуша́лі |
| ж. |
вымуша́ла |
| н. |
вымуша́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вымуша́й |
вымуша́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вымуша́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́муштраванасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вы́муштраванасць |
| Р. |
вы́муштраванасці |
| Д. |
вы́муштраванасці |
| В. |
вы́муштраванасць |
| Т. |
вы́муштраванасцю |
| М. |
вы́муштраванасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.