вы́муштраванасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| вы́муштраванасць | |
| вы́муштраванасці | |
| вы́муштраванасці | |
| вы́муштраванасць | |
| вы́муштраванасцю | |
| вы́муштраванасці |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)