імправіза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
імправіза́цыя |
імправіза́цыі |
| Р. |
імправіза́цыі |
імправіза́цый |
| Д. |
імправіза́цыі |
імправіза́цыям |
| В. |
імправіза́цыю |
імправіза́цыі |
| Т. |
імправіза́цыяй імправіза́цыяю |
імправіза́цыямі |
| М. |
імправіза́цыі |
імправіза́цыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
імпры́нтынг
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
імпры́нтынг |
імпры́нтынгі |
| Р. |
імпры́нтынгу |
імпры́нтынгаў |
| Д. |
імпры́нтынгу |
імпры́нтынгам |
| В. |
імпры́нтынг |
імпры́нтынгі |
| Т. |
імпры́нтынгам |
імпры́нтынгамі |
| М. |
імпры́нтынгу |
імпры́нтынгах |
Крыніцы:
piskunou2012.
імпрэгнава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
імпрэгнава́нне |
| Р. |
імпрэгнава́ння |
| Д. |
імпрэгнава́нню |
| В. |
імпрэгнава́нне |
| Т. |
імпрэгнава́ннем |
| М. |
імпрэгнава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
імпрэгнава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
імпрэгнава́ны |
імпрэгнава́ная |
імпрэгнава́нае |
імпрэгнава́ныя |
| Р. |
імпрэгнава́нага |
імпрэгнава́най імпрэгнава́нае |
імпрэгнава́нага |
імпрэгнава́ных |
| Д. |
імпрэгнава́наму |
імпрэгнава́най |
імпрэгнава́наму |
імпрэгнава́ным |
| В. |
імпрэгнава́ны (неадуш.) імпрэгнава́нага (адуш.) |
імпрэгнава́ную |
імпрэгнава́нае |
імпрэгнава́ныя (неадуш.) імпрэгнава́ных (адуш.) |
| Т. |
імпрэгнава́ным |
імпрэгнава́най імпрэгнава́наю |
імпрэгнава́ным |
імпрэгнава́нымі |
| М. |
імпрэгнава́ным |
імпрэгнава́най |
імпрэгнава́ным |
імпрэгнава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
імпрэгнава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
імпрэгнава́ны |
імпрэгнава́ная |
імпрэгнава́нае |
імпрэгнава́ныя |
| Р. |
імпрэгнава́нага |
імпрэгнава́най імпрэгнава́нае |
імпрэгнава́нага |
імпрэгнава́ных |
| Д. |
імпрэгнава́наму |
імпрэгнава́най |
імпрэгнава́наму |
імпрэгнава́ным |
| В. |
імпрэгнава́ны (неадуш.) імпрэгнава́нага (адуш.) |
імпрэгнава́ную |
імпрэгнава́нае |
імпрэгнава́ныя (неадуш.) імпрэгнава́ных (адуш.) |
| Т. |
імпрэгнава́ным |
імпрэгнава́най імпрэгнава́наю |
імпрэгнава́ным |
імпрэгнава́нымі |
| М. |
імпрэгнава́ным |
імпрэгнава́най |
імпрэгнава́ным |
імпрэгнава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
імпрэгнава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
імпрэгну́ецца |
імпрэгну́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
імпрэгнава́ўся |
імпрэгнава́ліся |
| ж. |
імпрэгнава́лася |
| н. |
імпрэгнава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
імпрэгну́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
імпрэгнава́ць
‘прамочваць, насычаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
імпрэгну́ю |
імпрэгну́ем |
| 2-я ас. |
імпрэгну́еш |
імпрэгну́еце |
| 3-я ас. |
імпрэгну́е |
імпрэгну́юць |
| Прошлы час |
| м. |
імпрэгнава́ў |
імпрэгнава́лі |
| ж. |
імпрэгнава́ла |
| н. |
імпрэгнава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
імпрэгну́й |
імпрэгну́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
імпрэгну́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
імпрэгна́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
імпрэгна́цыя |
| Р. |
імпрэгна́цыі |
| Д. |
імпрэгна́цыі |
| В. |
імпрэгна́цыю |
| Т. |
імпрэгна́цыяй імпрэгна́цыяю |
| М. |
імпрэгна́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
імпрэ́за
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
імпрэ́за |
імпрэ́зы |
| Р. |
імпрэ́зы |
імпрэ́з |
| Д. |
імпрэ́зе |
імпрэ́зам |
| В. |
імпрэ́зу |
імпрэ́зы |
| Т. |
імпрэ́зай імпрэ́заю |
імпрэ́замі |
| М. |
імпрэ́зе |
імпрэ́зах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.