Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мярзо́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мярзо́тніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

мярзо́тніцкі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	мярзо́тніцкі	мярзо́тніцкая	мярзо́тніцкае	мярзо́тніцкія
Р.	мярзо́тніцкага	мярзо́тніцкай мярзо́тніцкае	мярзо́тніцкага	мярзо́тніцкіх
Д.	мярзо́тніцкаму	мярзо́тніцкай	мярзо́тніцкаму	мярзо́тніцкім
В.	мярзо́тніцкі (неадуш.) мярзо́тніцкага (адуш.)	мярзо́тніцкую	мярзо́тніцкае	мярзо́тніцкія (неадуш.) мярзо́тніцкіх (адуш.)
Т.	мярзо́тніцкім	мярзо́тніцкай мярзо́тніцкаю	мярзо́тніцкім	мярзо́тніцкімі
М.	мярзо́тніцкім	мярзо́тніцкай	мярзо́тніцкім	мярзо́тніцкіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

мярзо́тніцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	мярзо́тніцкі	мярзо́тніцкая	мярзо́тніцкае	мярзо́тніцкія
Р.	мярзо́тніцкага	мярзо́тніцкай мярзо́тніцкае	мярзо́тніцкага	мярзо́тніцкіх
Д.	мярзо́тніцкаму	мярзо́тніцкай	мярзо́тніцкаму	мярзо́тніцкім
В.	мярзо́тніцкі (неадуш.) мярзо́тніцкага (адуш.)	мярзо́тніцкую	мярзо́тніцкае	мярзо́тніцкія (неадуш.) мярзо́тніцкіх (адуш.)
Т.	мярзо́тніцкім	мярзо́тніцкай мярзо́тніцкаю	мярзо́тніцкім	мярзо́тніцкімі
М.	мярзо́тніцкім	мярзо́тніцкай	мярзо́тніцкім	мярзо́тніцкіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

мярзо́тны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	мярзо́тны	мярзо́тная	мярзо́тнае	мярзо́тныя
Р.	мярзо́тнага	мярзо́тнай мярзо́тнае	мярзо́тнага	мярзо́тных
Д.	мярзо́тнаму	мярзо́тнай	мярзо́тнаму	мярзо́тным
В.	мярзо́тны (неадуш.) мярзо́тнага (адуш.)	мярзо́тную	мярзо́тнае	мярзо́тныя (неадуш.) мярзо́тных (адуш.)
Т.	мярзо́тным	мярзо́тнай мярзо́тнаю	мярзо́тным	мярзо́тнымі
М.	мярзо́тным	мярзо́тнай	мярзо́тным	мярзо́тных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мярзо́цце

‘брыдкі, агідны чалавек’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

мярзо́цце

‘тое, што выклікае брыдкасць, агіду’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

мярзо́цце

‘тое, што выклікае брыдкасць, агіду; брыдкі, агідны чалавек’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

мярзя́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Мярко́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum