Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёжзілоруыэюя’
бвгдеёжзійклмнрстўфхцчшэя

буру́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. буру́н буруны́
Р. буруна́ буруно́ў
Д. буруну́ буруна́м
В. буру́н буруны́
Т. буруно́м буруна́мі
М. буруне́ буруна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Буру́ндзі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, нескланяльны

адз.
Н. Буру́ндзі
Р. Буру́ндзі
Д. Буру́ндзі
В. Буру́ндзі
Т. Буру́ндзі
М. Буру́ндзі

бурундзі́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бурундзі́йскі бурундзі́йская бурундзі́йскае бурундзі́йскія
Р. бурундзі́йскага бурундзі́йскай
бурундзі́йскае		 бурундзі́йскага бурундзі́йскіх
Д. бурундзі́йскаму бурундзі́йскай бурундзі́йскаму бурундзі́йскім
В. бурундзі́йскі (неадуш.)
бурундзі́йскага (адуш.)		 бурундзі́йскую бурундзі́йскае бурундзі́йскія (неадуш.)
бурундзі́йскіх (адуш.)
Т. бурундзі́йскім бурундзі́йскай
бурундзі́йскаю		 бурундзі́йскім бурундзі́йскімі
М. бурундзі́йскім бурундзі́йскай бурундзі́йскім бурундзі́йскіх

Крыніцы: piskunou2012.

бурунду́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бурунду́к бурундукі́
Р. бурундука́ бурундуко́ў
Д. бурундуку́ бурундука́м
В. бурундука́ бурундуко́ў
Т. бурундуко́м бурундука́мі
М. бурундуку́ бурундука́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бурундуко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бурундуко́вы бурундуко́вая бурундуко́вае бурундуко́выя
Р. бурундуко́вага бурундуко́вай
бурундуко́вае		 бурундуко́вага бурундуко́вых
Д. бурундуко́ваму бурундуко́вай бурундуко́ваму бурундуко́вым
В. бурундуко́вы (неадуш.)
бурундуко́вага (адуш.)		 бурундуко́вую бурундуко́вае бурундуко́выя (неадуш.)
бурундуко́вых (адуш.)
Т. бурундуко́вым бурундуко́вай
бурундуко́ваю		 бурундуко́вым бурундуко́вымі
М. бурундуко́вым бурундуко́вай бурундуко́вым бурундуко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

буру́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. буру́нны буру́нная буру́ннае буру́нныя
Р. буру́ннага буру́ннай
буру́ннае		 буру́ннага буру́нных
Д. буру́ннаму буру́ннай буру́ннаму буру́нным
В. буру́нны (неадуш.)
буру́ннага (адуш.)		 буру́нную буру́ннае буру́нныя (неадуш.)
буру́нных (адуш.)
Т. буру́нным буру́ннай
буру́ннаю		 буру́нным буру́ннымі
М. буру́нным буру́ннай буру́нным буру́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

бурха́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бурха́н бурха́ны
Р. бурха́на бурха́наў
Д. бурха́ну бурха́нам
В. бурха́н бурха́ны
Т. бурха́нам бурха́намі
М. бурха́не бурха́нах

Крыніцы: piskunou2012.

бу́рцік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бу́рцік бу́рцікі
Р. бу́рціка бу́рцікаў
Д. бу́рціку бу́рцікам
В. бу́рцік бу́рцікі
Т. бу́рцікам бу́рцікамі
М. бу́рціку бу́рціках

Крыніцы: piskunou2012.

Бу́рцічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Бу́рцічы
Р. Бу́рціч
Бу́рцічаў
Д. Бу́рцічам
В. Бу́рцічы
Т. Бу́рцічамі
М. Бу́рцічах

Бу́рцішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Бу́рцішкі
Р. Бу́рцішак
Бу́рцішкаў
Д. Бу́рцішкам
В. Бу́рцішкі
Т. Бу́рцішкамі
М. Бу́рцішках