Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёжзілоруыэюя’
бвгдеёжзійклмнрстўфхцчшэя

Бузуны́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Бузуны́
Р. Бузуно́ў
Д. Бузуна́м
В. Бузуны́
Т. Бузуна́мі
М. Бузуна́х

бузя́на

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
бузя́на - -

Крыніцы: piskunou2012.

бузя́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. бузя́насць
Р. бузя́насці
Д. бузя́насці
В. бузя́насць
Т. бузя́насцю
М. бузя́насці

Крыніцы: piskunou2012.

бузя́ніць

‘бузіць, шумець, скандаліць, рабіць бязладдзе’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. бузя́ню бузя́нім
2-я ас. бузя́ніш бузя́ніце
3-я ас. бузя́ніць бузя́няць
Прошлы час
м. бузя́ніў бузя́нілі
ж. бузя́ніла
н. бузя́ніла
Загадны лад
2-я ас. бузя́нь бузя́ньце
Дзеепрыслоўе
цяп. час бузя́нячы

Крыніцы: piskunou2012.

бузя́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бузя́ны бузя́ная бузя́нае бузя́ныя
Р. бузя́нага бузя́най
бузя́нае		 бузя́нага бузя́ных
Д. бузя́наму бузя́най бузя́наму бузя́ным
В. бузя́ны (неадуш.)
бузя́нага (адуш.)		 бузя́ную бузя́нае бузя́ныя (неадуш.)
бузя́ных (адуш.)
Т. бузя́ным бузя́най
бузя́наю		 бузя́ным бузя́нымі
М. бузя́ным бузя́най бузя́ным бузя́ных

Крыніцы: piskunou2012.

бузяны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бузяны́ бузяна́я бузяно́е бузяны́я
Р. бузяно́га бузяно́й
бузяно́е		 бузяно́га бузяны́х
Д. бузяно́му бузяно́й бузяно́му бузяны́м
В. бузяны́ (неадуш.) бузяну́ю бузяно́е бузяны́я (неадуш.)
Т. бузяны́м бузяно́й
бузяно́ю		 бузяны́м бузяны́мі
М. бузяны́м бузяно́й бузяны́м бузяны́х

Крыніцы: prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Буі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Буі́
Р. Буё́ў
Д. Буя́м
В. Буі́
Т. Буя́мі
М. Буя́х

бу́й

‘высокае, адкрытае для ветру месца’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бу́й буі́
Р. буя́ буёў
Д. бую́ буя́м
В. бу́й буі́
Т. буём буя́мі
М. буі́ буя́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

бу́й

‘сігнальны паплавок’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. бу́й буі́
Р. бу́я буёў
Д. бу́ю буя́м
В. бу́й буі́
Т. бу́ем буя́мі
М. буі́ буя́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Бу́й

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Бу́й
Р. Буя́
Д. Бую́
В. Бу́й
Т. Буё́м
М. Буі́