выкі́двальнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выкі́двальнік |
выкі́двальнікі |
| Р. |
выкі́двальніка |
выкі́двальнікаў |
| Д. |
выкі́двальніку |
выкі́двальнікам |
| В. |
выкі́двальнік |
выкі́двальнікі |
| Т. |
выкі́двальнікам |
выкі́двальнікамі |
| М. |
выкі́двальніку |
выкі́двальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
выкі́дванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выкі́дванне |
| Р. |
выкі́двання |
| Д. |
выкі́дванню |
| В. |
выкі́дванне |
| Т. |
выкі́дваннем |
| М. |
выкі́дванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выкі́двацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выкі́дваюся |
выкі́дваемся |
| 2-я ас. |
выкі́дваешся |
выкі́дваецеся |
| 3-я ас. |
выкі́дваецца |
выкі́дваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
выкі́дваўся |
выкі́дваліся |
| ж. |
выкі́двалася |
| н. |
выкі́двалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выкі́двайся |
выкі́двайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выкі́дваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выкі́дваць
‘да вы+кідаць - выкінуць у некалькі прыёмаў’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выкі́дваю |
выкі́дваем |
| 2-я ас. |
выкі́дваеш |
выкі́дваеце |
| 3-я ас. |
выкі́двае |
выкі́дваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выкі́дваў |
выкі́двалі |
| ж. |
выкі́двала |
| н. |
выкі́двала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выкі́двай |
выкі́двайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выкі́дваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
выкі́дваць
‘да выкінуць’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выкі́дваю |
выкі́дваем |
| 2-я ас. |
выкі́дваеш |
выкі́дваеце |
| 3-я ас. |
выкі́двае |
выкі́дваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выкі́дваў |
выкі́двалі |
| ж. |
выкі́двала |
| н. |
выкі́двала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выкі́двай |
выкі́двайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выкі́дваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
вы́кідка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вы́кідка |
| Р. |
вы́кідкі |
| Д. |
вы́кідцы |
| В. |
вы́кідку |
| Т. |
вы́кідкай вы́кідкаю |
| М. |
вы́кідцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
выкідны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выкідны́ |
выкідна́я |
выкідно́е |
выкідны́я |
| Р. |
выкідно́га |
выкідно́й выкідно́е |
выкідно́га |
выкідны́х |
| Д. |
выкідно́му |
выкідно́й |
выкідно́му |
выкідны́м |
| В. |
выкідны́ (неадуш.) выкідно́га (адуш.) |
выкідну́ю |
выкідно́е |
выкідны́я (неадуш.) выкідны́х (адуш.) |
| Т. |
выкідны́м |
выкідно́й выкідно́ю |
выкідны́м |
выкідны́мі |
| М. |
выкідны́м |
выкідно́й |
выкідны́м |
выкідны́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
вы́кідыш
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́кідыш |
вы́кідышы |
| Р. |
вы́кідыша |
вы́кідышаў |
| Д. |
вы́кідышу |
вы́кідышам |
| В. |
вы́кідыш |
вы́кідышы |
| Т. |
вы́кідышам |
вы́кідышамі |
| М. |
вы́кідышы |
вы́кідышах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выкіндэ́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выкіндэ́с |
выкіндэ́сы |
| Р. |
выкіндэ́су |
выкіндэ́саў |
| Д. |
выкіндэ́су |
выкіндэ́сам |
| В. |
выкіндэ́с |
выкіндэ́сы |
| Т. |
выкіндэ́сам |
выкіндэ́самі |
| М. |
выкіндэ́се |
выкіндэ́сах |
Крыніцы:
piskunou2012.