задзі́рысты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
задзі́рысты |
задзі́рыстая |
задзі́рыстае |
задзі́рыстыя |
| Р. |
задзі́рыстага |
задзі́рыстай задзі́рыстае |
задзі́рыстага |
задзі́рыстых |
| Д. |
задзі́рыстаму |
задзі́рыстай |
задзі́рыстаму |
задзі́рыстым |
| В. |
задзі́рысты (неадуш.) задзі́рыстага (адуш.) |
задзі́рыстую |
задзі́рыстае |
задзі́рыстыя (неадуш.) задзі́рыстых (адуш.) |
| Т. |
задзі́рыстым |
задзі́рыстай задзі́рыстаю |
задзі́рыстым |
задзі́рыстымі |
| М. |
задзі́рыстым |
задзі́рыстай |
задзі́рыстым |
задзі́рыстых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
задзі́ўленасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
задзі́ўленасць |
| Р. |
задзі́ўленасці |
| Д. |
задзі́ўленасці |
| В. |
задзі́ўленасць |
| Т. |
задзі́ўленасцю |
| М. |
задзі́ўленасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
задзіўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
задзіўле́нне |
| Р. |
задзіўле́ння |
| Д. |
задзіўле́нню |
| В. |
задзіўле́нне |
| Т. |
задзіўле́ннем |
| М. |
задзіўле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
задзі́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
задзі́ўлены |
задзі́ўленая |
задзі́ўленае |
задзі́ўленыя |
| Р. |
задзі́ўленага |
задзі́ўленай задзі́ўленае |
задзі́ўленага |
задзі́ўленых |
| Д. |
задзі́ўленаму |
задзі́ўленай |
задзі́ўленаму |
задзі́ўленым |
| В. |
задзі́ўлены (неадуш.) задзі́ўленага (адуш.) |
задзі́ўленую |
задзі́ўленае |
задзі́ўленыя (неадуш.) задзі́ўленых (адуш.) |
| Т. |
задзі́ўленым |
задзі́ўленай задзі́ўленаю |
задзі́ўленым |
задзі́ўленымі |
| М. |
задзі́ўленым |
задзі́ўленай |
задзі́ўленым |
задзі́ўленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
задзіўлё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
задзіўлё́ны |
задзіўлё́ная |
задзіўлё́нае |
задзіўлё́ныя |
| Р. |
задзіўлё́нага |
задзіўлё́най задзіўлё́нае |
задзіўлё́нага |
задзіўлё́ных |
| Д. |
задзіўлё́наму |
задзіўлё́най |
задзіўлё́наму |
задзіўлё́ным |
| В. |
задзіўлё́ны (неадуш.) задзіўлё́нага (адуш.) |
задзіўлё́ную |
задзіўлё́нае |
задзіўлё́ныя (неадуш.) задзіўлё́ных (адуш.) |
| Т. |
задзіўлё́ным |
задзіўлё́най задзіўлё́наю |
задзіўлё́ным |
задзіўлё́нымі |
| М. |
задзіўлё́ным |
задзіўлё́най |
задзіўлё́ным |
задзіўлё́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
задзіўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
задзіўля́юся |
задзіўля́емся |
| 2-я ас. |
задзіўля́ешся |
задзіўля́ецеся |
| 3-я ас. |
задзіўля́ецца |
задзіўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
задзіўля́ўся |
задзіўля́ліся |
| ж. |
задзіўля́лася |
| н. |
задзіўля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
задзіўля́йся |
задзіўля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
задзіўля́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
задзіўля́ць
‘здзіўляць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
задзіўля́ю |
задзіўля́ем |
| 2-я ас. |
задзіўля́еш |
задзіўля́еце |
| 3-я ас. |
задзіўля́е |
задзіўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
задзіўля́ў |
задзіўля́лі |
| ж. |
задзіўля́ла |
| н. |
задзіўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
задзіўля́й |
задзіўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
задзіўля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
задзічы́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
задзічу́ся |
задзічы́мся |
| 2-я ас. |
задзічы́шся |
задзічыце́ся |
| 3-я ас. |
задзічы́цца |
задзіча́цца |
| Прошлы час |
| м. |
задзічы́ўся |
задзічы́ліся |
| ж. |
задзічы́лася |
| н. |
задзічы́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
задзічы́ся |
задзічы́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
задзічы́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.