цу́пнуць
‘стукнуць, прыбіць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
цу́пну |
цу́пнем |
| 2-я ас. |
цу́пнеш |
цу́пнеце |
| 3-я ас. |
цу́пне |
цу́пнуць |
| Прошлы час |
| м. |
цу́пнуў |
цу́пнулі |
| ж. |
цу́пнула |
| н. |
цу́пнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
цу́пні |
цу́пніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
цу́пнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
цу́р
выклічнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цура́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
цура́ |
| Р. |
цуры́ |
| Д. |
цуры́ |
| В. |
цуру́ |
| Т. |
цуро́й цуро́ю |
| М. |
цуры́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цурава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
цурава́нне |
| Р. |
цурава́ння |
| Д. |
цурава́нню |
| В. |
цурава́нне |
| Т. |
цурава́ннем |
| М. |
цурава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
цура́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цура́нне |
цура́нні |
| Р. |
цура́ння |
цура́нняў |
| Д. |
цура́нню |
цура́нням |
| В. |
цура́нне |
цура́нні |
| Т. |
цура́ннем |
цура́ннямі |
| М. |
цура́нні |
цура́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
цура́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
цура́юся |
цура́емся |
| 2-я ас. |
цура́ешся |
цура́ецеся |
| 3-я ас. |
цура́ецца |
цура́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
цура́ўся |
цура́ліся |
| ж. |
цура́лася |
| н. |
цура́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
цура́йся |
цура́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
цура́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цу́рачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цу́рачка |
цу́рачкі |
| Р. |
цу́рачкі |
цу́рачак |
| Д. |
цу́рачцы |
цу́рачкам |
| В. |
цу́рачку |
цу́рачкі |
| Т. |
цу́рачкай цу́рачкаю |
цу́рачкамі |
| М. |
цу́рачцы |
цу́рачках |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
цурба́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цурба́к |
цурбакі́ |
| Р. |
цурбака́ |
цурбако́ў |
| Д. |
цурбаку́ |
цурбака́м |
| В. |
цурба́к |
цурбакі́ |
| Т. |
цурбако́м |
цурбака́мі |
| М. |
цурбаку́ |
цурбака́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цурба́лак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цурба́лак |
цурба́лкі |
| Р. |
цурба́лка |
цурба́лкаў |
| Д. |
цурба́лку |
цурба́лкам |
| В. |
цурба́лак |
цурба́лкі |
| Т. |
цурба́лкам |
цурба́лкамі |
| М. |
цурба́лку |
цурба́лках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.