цурба́лачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цурба́лачка |
цурба́лачкі |
| Р. |
цурба́лачкі |
цурба́лачак |
| Д. |
цурба́лачцы |
цурба́лачкам |
| В. |
цурба́лачку |
цурба́лачкі |
| Т. |
цурба́лачкай цурба́лачкаю |
цурба́лачкамі |
| М. |
цурба́лачцы |
цурба́лачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
цурба́лка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цурба́лка |
цурба́лкі |
| Р. |
цурба́лкі |
цурба́лак |
| Д. |
цурба́лцы |
цурба́лкам |
| В. |
цурба́лку |
цурба́лкі |
| Т. |
цурба́лкай цурба́лкаю |
цурба́лкамі |
| М. |
цурба́лцы |
цурба́лках |
Крыніцы:
piskunou2012.
цурба́н
‘някемлівы чалавек’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цурба́н |
цурбаны́ |
| Р. |
цурбана́ |
цурбано́ў |
| Д. |
цурбану́ |
цурбана́м |
| В. |
цурбана́ |
цурбано́ў |
| Т. |
цурбано́м |
цурбана́мі |
| М. |
цурбане́ |
цурбана́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цурба́н
‘абрубак дрэва’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цурба́н |
цурбаны́ |
| Р. |
цурбана́ |
цурбано́ў |
| Д. |
цурбану́ |
цурбана́м |
| В. |
цурба́н |
цурбаны́ |
| Т. |
цурбано́м |
цурбана́мі |
| М. |
цурбане́ |
цурбана́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
цурбачо́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цурбачо́к |
цурбачкі́ |
| Р. |
цурбачка́ |
цурбачко́ў |
| Д. |
цурбачку́ |
цурбачка́м |
| В. |
цурбачо́к |
цурбачкі́ |
| Т. |
цурбачко́м |
цурбачка́мі |
| М. |
цурбачку́ |
цурбачка́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
цурбо́ленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
цурбо́ленне |
| Р. |
цурбо́лення |
| Д. |
цурбо́ленню |
| В. |
цурбо́ленне |
| Т. |
цурбо́леннем |
| М. |
цурбо́ленні |
Крыніцы:
piskunou2012.
цурбо́ліць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
цурбо́лю |
цурбо́лім |
| 2-я ас. |
цурбо́ліш |
цурбо́ліце |
| 3-я ас. |
цурбо́ліць |
цурбо́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
цурбо́ліў |
цурбо́лілі |
| ж. |
цурбо́ліла |
| н. |
цурбо́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
цурбо́ль |
цурбо́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
цурбо́лячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
цурбо́ніцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
цурбо́ніцца |
цурбо́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
цурбо́ніўся |
цурбо́ніліся |
| ж. |
цурбо́нілася |
| н. |
цурбо́нілася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
цурбо́нячыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
цурбо́ніць
‘ліць што-небудзь (ваду)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
цурбо́ню |
цурбо́нім |
| 2-я ас. |
цурбо́ніш |
цурбо́ніце |
| 3-я ас. |
цурбо́ніць |
цурбо́няць |
| Прошлы час |
| м. |
цурбо́ніў |
цурбо́нілі |
| ж. |
цурбо́ніла |
| н. |
цурбо́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
цурбо́нь |
цурбо́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
цурбо́нячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
цурбы́лле
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
цурбы́лле |
| Р. |
цурбы́лля |
| Д. |
цурбы́ллю |
| В. |
цурбы́лле |
| Т. |
цурбы́ллем |
| М. |
цурбы́ллі |
Крыніцы:
piskunou2012.