Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

цма́кнуць

‘утварыць губамі гук, падобны гуку ўсмоктвання (без прамога дапаўнення: цмакнуць языком); пацалаваць каго-небудзь, што-небудзь; смактануць (цыбук, люлюку і пад.)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. цма́кну цма́кнем
2-я ас. цма́кнеш цма́кнеце
3-я ас. цма́кне цма́кнуць
Прошлы час
м. цма́кнуў цма́кнулі
ж. цма́кнула
н. цма́кнула
Загадны лад
2-я ас. цма́кні цма́кніце
Дзеепрыслоўе
прош. час цма́кнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

цме́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. цме́н
Р. цме́ну
Д. цме́ну
В. цме́н
Т. цме́нам
М. цме́не

Крыніцы: piskunou2012.

Цме́нь

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. Цме́нь
Р. Цме́ні
Д. Цме́ні
В. Цме́нь
Т. Цме́нню
М. Цме́ні

цмо́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цмо́к цмо́кі
Р. цмо́ка цмо́каў
Д. цмо́ку цмо́кам
В. цмо́ка цмо́каў
Т. цмо́кам цмо́камі
М. цмо́ку цмо́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

цмо́к

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.

цмо́канне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. цмо́канне
Р. цмо́кання
Д. цмо́канню
В. цмо́канне
Т. цмо́каннем
М. цмо́канні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цмо́каннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цмо́каннік цмо́каннікі
Р. цмо́канніка цмо́каннікаў
Д. цмо́канніку цмо́каннікам
В. цмо́канніка цмо́каннікаў
Т. цмо́каннікам цмо́каннікамі
М. цмо́канніку цмо́канніках

Крыніцы: piskunou2012.

цмо́канніца

‘жывёла’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. цмо́канніца цмо́канніцы
Р. цмо́канніцы цмо́канніц
Д. цмо́канніцы цмо́канніцам
В. цмо́канніцу цмо́канніц
Т. цмо́канніцай
цмо́канніцаю		 цмо́канніцамі
М. цмо́канніцы цмо́канніцах

Крыніцы: piskunou2012.

цмо́канніца

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. цмо́канніца цмо́канніцы
Р. цмо́канніцы цмо́канніц
Д. цмо́канніцы цмо́канніцам
В. цмо́канніцу цмо́канніц
Т. цмо́канніцай
цмо́канніцаю		 цмо́канніцамі
М. цмо́канніцы цмо́канніцах

Крыніцы: piskunou2012.

цмо́кацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. цмо́каюся цмо́каемся
2-я ас. цмо́каешся цмо́каецеся
3-я ас. цмо́каецца цмо́каюцца
Прошлы час
м. цмо́каўся цмо́каліся
ж. цмо́калася
н. цмо́калася
Загадны лад
2-я ас. цмо́кайся цмо́кайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час цмо́каючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.