Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ціху́ткі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ціху́ткі	ціху́ткая	ціху́ткае	ціху́ткія
Р.	ціху́ткага	ціху́ткай ціху́ткае	ціху́ткага	ціху́ткіх
Д.	ціху́ткаму	ціху́ткай	ціху́ткаму	ціху́ткім
В.	ціху́ткі (неадуш.) ціху́ткага (адуш.)	ціху́ткую	ціху́ткае	ціху́ткія (неадуш.) ціху́ткіх (адуш.)
Т.	ціху́ткім	ціху́ткай ціху́ткаю	ціху́ткім	ціху́ткімі
М.	ціху́ткім	ціху́ткай	ціху́ткім	ціху́ткіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ціху́шнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

ціхцо́м

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
ціхцо́м	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

ці́ш

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

ці́ш

выклічнік

Крыніцы: tsbm1984.

ці́ша

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

цішако́м

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
цішако́м	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

ці́шаць

‘спыняцца, сціхаць, слабець’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

ціша́ць

‘спыняцца, сціхаць, слабець’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Ці́шкава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Verbum