Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

ацынко́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ацынко́ўваю ацынко́ўваем
2-я ас. ацынко́ўваеш ацынко́ўваеце
3-я ас. ацынко́ўвае ацынко́ўваюць
Прошлы час
м. ацынко́ўваў ацынко́ўвалі
ж. ацынко́ўвала
н. ацынко́ўвала
Загадны лад
2-я ас. ацынко́ўвай ацынко́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ацынко́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ацынко́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ацынко́ўка
Р. ацынко́ўкі
Д. ацынко́ўцы
В. ацынко́ўку
Т. ацынко́ўкай
ацынко́ўкаю
М. ацынко́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ацынко́ўшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ацынко́ўшчык ацынко́ўшчыкі
Р. ацынко́ўшчыка ацынко́ўшчыкаў
Д. ацынко́ўшчыку ацынко́ўшчыкам
В. ацынко́ўшчыка ацынко́ўшчыкаў
Т. ацынко́ўшчыкам ацынко́ўшчыкамі
М. ацынко́ўшчыку ацынко́ўшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ацынко́ўшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ацынко́ўшчыца ацынко́ўшчыцы
Р. ацынко́ўшчыцы ацынко́ўшчыц
Д. ацынко́ўшчыцы ацынко́ўшчыцам
В. ацынко́ўшчыцу ацынко́ўшчыц
Т. ацынко́ўшчыцай
ацынко́ўшчыцаю		 ацынко́ўшчыцамі
М. ацынко́ўшчыцы ацынко́ўшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

а́цынус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. а́цынус а́цынусы
Р. а́цынуса а́цынусаў
Д. а́цынусу а́цынусам
В. а́цынус а́цынусы
Т. а́цынусам а́цынусамі
М. а́цынусе а́цынусах

Крыніцы: piskunou2012.

ацьмё́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ацьмё́ны ацьмё́ная ацьмё́нае ацьмё́ныя
Р. ацьмё́нага ацьмё́най
ацьмё́нае		 ацьмё́нага ацьмё́ных
Д. ацьмё́наму ацьмё́най ацьмё́наму ацьмё́ным
В. ацьмё́ны (неадуш.)
ацьмё́нага (адуш.)		 ацьмё́ную ацьмё́нае ацьмё́ныя (неадуш.)
ацьмё́ных (адуш.)
Т. ацьмё́ным ацьмё́най
ацьмё́наю		 ацьмё́ным ацьмё́нымі
М. ацьмё́ным ацьмё́най ацьмё́ным ацьмё́ных

Крыніцы: piskunou2012.

ацьмё́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ацьмё́ны ацьмё́ная ацьмё́нае ацьмё́ныя
Р. ацьмё́нага ацьмё́най
ацьмё́нае		 ацьмё́нага ацьмё́ных
Д. ацьмё́наму ацьмё́най ацьмё́наму ацьмё́ным
В. ацьмё́ны (неадуш.)
ацьмё́нага (адуш.)		 ацьмё́ную ацьмё́нае ацьмё́ныя (неадуш.)
ацьмё́ных (адуш.)
Т. ацьмё́ным ацьмё́най
ацьмё́наю		 ацьмё́ным ацьмё́нымі
М. ацьмё́ным ацьмё́най ацьмё́ным ацьмё́ных

Крыніцы: piskunou2012.

ацьмява́ць

‘азмрочваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ацьмява́ю ацьмява́ем
2-я ас. ацьмява́еш ацьмява́еце
3-я ас. ацьмява́е ацьмява́юць
Прошлы час
м. ацьмява́ў ацьмява́лі
ж. ацьмява́ла
н. ацьмява́ла
Загадны лад
2-я ас. ацьмява́й ацьмява́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ацьмява́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

ацэло́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ацэло́т ацэло́ты
Р. ацэло́та ацэло́таў
Д. ацэло́ту ацэло́там
В. ацэло́та ацэло́таў
Т. ацэло́там ацэло́тамі
М. ацэло́це ацэло́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ацэментава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ацэментава́ны ацэментава́ная ацэментава́нае ацэментава́ныя
Р. ацэментава́нага ацэментава́най
ацэментава́нае		 ацэментава́нага ацэментава́ных
Д. ацэментава́наму ацэментава́най ацэментава́наму ацэментава́ным
В. ацэментава́ны (неадуш.)
ацэментава́нага (адуш.)		 ацэментава́ную ацэментава́нае ацэментава́ныя (неадуш.)
ацэментава́ных (адуш.)
Т. ацэментава́ным ацэментава́най
ацэментава́наю		 ацэментава́ным ацэментава́нымі
М. ацэментава́ным ацэментава́най ацэментава́ным ацэментава́ных

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.