знедухаўлё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
знедухаўлё́ны |
знедухаўлё́ная |
знедухаўлё́нае |
знедухаўлё́ныя |
| Р. |
знедухаўлё́нага |
знедухаўлё́най знедухаўлё́нае |
знедухаўлё́нага |
знедухаўлё́ных |
| Д. |
знедухаўлё́наму |
знедухаўлё́най |
знедухаўлё́наму |
знедухаўлё́ным |
| В. |
знедухаўлё́ны (неадуш.) знедухаўлё́нага (адуш.) |
знедухаўлё́ную |
знедухаўлё́нае |
знедухаўлё́ныя (неадуш.) знедухаўлё́ных (адуш.) |
| Т. |
знедухаўлё́ным |
знедухаўлё́най знедухаўлё́наю |
знедухаўлё́ным |
знедухаўлё́нымі |
| М. |
знедухаўлё́ным |
знедухаўлё́най |
знедухаўлё́ным |
знедухаўлё́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
знедухаўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знедухаўля́юся |
знедухаўля́емся |
| 2-я ас. |
знедухаўля́ешся |
знедухаўля́ецеся |
| 3-я ас. |
знедухаўля́ецца |
знедухаўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
знедухаўля́ўся |
знедухаўля́ліся |
| ж. |
знедухаўля́лася |
| н. |
знедухаўля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
знедухаўля́йся |
знедухаўля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
знедухаўля́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
знедухаўля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знедухаўля́ю |
знедухаўля́ем |
| 2-я ас. |
знедухаўля́еш |
знедухаўля́еце |
| 3-я ас. |
знедухаўля́е |
знедухаўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
знедухаўля́ў |
знедухаўля́лі |
| ж. |
знедухаўля́ла |
| н. |
знедухаўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
знедухаўля́й |
знедухаўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
знедухаўля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
знедухо́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
знедухо́ўлены |
знедухо́ўленая |
знедухо́ўленае |
знедухо́ўленыя |
| Р. |
знедухо́ўленага |
знедухо́ўленай знедухо́ўленае |
знедухо́ўленага |
знедухо́ўленых |
| Д. |
знедухо́ўленаму |
знедухо́ўленай |
знедухо́ўленаму |
знедухо́ўленым |
| В. |
знедухо́ўлены (неадуш.) знедухо́ўленага (адуш.) |
знедухо́ўленую |
знедухо́ўленае |
знедухо́ўленыя (неадуш.) знедухо́ўленых (адуш.) |
| Т. |
знедухо́ўленым |
знедухо́ўленай знедухо́ўленаю |
знедухо́ўленым |
знедухо́ўленымі |
| М. |
знедухо́ўленым |
знедухо́ўленай |
знедухо́ўленым |
знедухо́ўленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
знежыве́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
знежыве́ласць |
| Р. |
знежыве́ласці |
| Д. |
знежыве́ласці |
| В. |
знежыве́ласць |
| Т. |
знежыве́ласцю |
| М. |
знежыве́ласці |
Крыніцы:
piskunou2012.
знежыве́ць
‘здранцвець, змярцвець’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знежыве́ю |
знежыве́ем |
| 2-я ас. |
знежыве́еш |
знежыве́еце |
| 3-я ас. |
знежыве́е |
знежыве́юць |
| Прошлы час |
| м. |
знежыве́ў |
знежыве́лі |
| ж. |
знежыве́ла |
| н. |
знежыве́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
знежыве́й |
знежыве́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
знежыве́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зне́жыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зне́жуся |
зне́жымся |
| 2-я ас. |
зне́жышся |
зне́жыцеся |
| 3-я ас. |
зне́жыцца |
зне́жацца |
| Прошлы час |
| м. |
зне́жыўся |
зне́жыліся |
| ж. |
зне́жылася |
| н. |
зне́жылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зне́жся |
зне́жцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зне́жыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
знежыццё́вець
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
знежыццё́вею |
знежыццё́веем |
| 2-я ас. |
знежыццё́вееш |
знежыццё́вееце |
| 3-я ас. |
знежыццё́вее |
знежыццё́веюць |
| Прошлы час |
| м. |
знежыццё́веў |
знежыццё́велі |
| ж. |
знежыццё́вела |
| н. |
знежыццё́вела |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
знежыццё́вей |
знежыццё́вейце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
знежыццё́веўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.